Próba Fowlera
Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Próba Fowlera to badanie audiologiczne służące do oceny zjawiska wyrównania głośności, czyli recruitmentu. Jest wykonywana głównie u pacjentów z jednostronnym lub asymetrycznym niedosłuchem odbiorczym, gdy jedno ucho słyszy wyraźnie gorzej od drugiego.
Na czym polega badanie?
W próbie Fowlera porównuje się subiektywne odczucie głośności dźwięku w obu uszach. Do każdego ucha podaje się tony o tej samej częstotliwości, ale o różnych poziomach natężenia. Zadaniem pacjenta jest określenie, kiedy dźwięk w uchu zdrowym i uchu gorzej słyszącym wydaje się tak samo głośny.
Co oznacza wynik dodatni?
Jeżeli przy wzroście natężenia dźwięku ucho z niedosłuchem zaczyna bardzo szybko „doganiać” ucho lepsze pod względem odczuwanej głośności, świadczy to o objawie wyrównania głośności. Jest to typowe dla uszkodzenia ślimakowego.
Znaczenie praktyczne
Próba Fowlera pomaga odróżniać charakter niedosłuchu i potwierdzać podejrzenie uszkodzenia w obrębie ślimaka. Ma znaczenie w diagnostyce audiologicznej oraz w planowaniu protezowania słuchu, ponieważ pacjent z recruitmentem może źle tolerować zbyt duże wzmocnienie dźwięku.
Do zapamiętania
- Próba Fowlera bada objaw wyrównania głośności.
- Dotyczy głównie niedosłuchu odbiorczego ślimakowego.
- Wymaga porównania odczucia głośności między uszami.
- Nie bada efektu okluzji, rezerwy ślimakowej ani samego progu dyskomfortu.