Próba Gellego
Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Próba Gellego to klasyczna próba akumetryczna służąca do oceny ruchomości strzemiączka w okienku owalnym. Jest kojarzona przede wszystkim z diagnostyką zaburzeń przewodzenia dźwięku w uchu środkowym, zwłaszcza z podejrzeniem otosklerozy, w której dochodzi do unieruchomienia strzemiączka.
Na czym polega badanie?
W próbie wykorzystuje się zwykle kamerton oraz zmianę ciśnienia w przewodzie słuchowym zewnętrznym, np. za pomocą balonu Politzera lub wziernika pneumatycznego. Podczas zwiększania ciśnienia błona bębenkowa i łańcuch kosteczek słuchowych zostają przemieszczone, co u osoby z prawidłowo ruchomym strzemiączkiem wpływa na odbiór dźwięku.
Co ocenia próba Gellego?
Próba ocenia, czy strzemiączko może poruszać się w okienku owalnym. Nie jest to próba drożności trąbki słuchowej ani badanie odruchu mięśnia strzemiączkowego.
Interpretacja ogólna
- Prawidłowa ruchomość strzemiączka – zmiana ciśnienia powoduje zmianę słyszenia dźwięku kamertonu.
- Unieruchomienie strzemiączka – zmiana ciśnienia nie wpływa istotnie na percepcję dźwięku.
Znaczenie egzaminacyjne
W pytaniach egzaminacyjnych najważniejsze skojarzenie brzmi: próba Gellego = ocena ruchomości strzemiączka w okienku owalnym. Błędne odpowiedzi często dotyczą balonu Politzera, trąbki słuchowej lub odruchu strzemiączkowego, ale nie są one istotą tej próby.