Rezerwa ślimakowa
Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Co to jest rezerwa ślimakowa?
Rezerwa ślimakowa to różnica między progiem słyszenia dla przewodnictwa powietrznego a progiem dla przewodnictwa kostnego na audiogramie. W literaturze często spotyka się też nazwę air-bone gap.
Znaczenie diagnostyczne
Rezerwa ślimakowa pomaga rozpoznać typ niedosłuchu:
- niedosłuch przewodzeniowy – przewodnictwo kostne jest prawidłowe lub bliskie normy, a przewodnictwo powietrzne jest pogorszone; występuje wyraźna rezerwa ślimakowa,
- niedosłuch odbiorczy – przewodnictwo powietrzne i kostne są pogorszone w podobnym stopniu; brak istotnej rezerwy,
- niedosłuch mieszany – przewodnictwo kostne jest pogorszone, ale przewodnictwo powietrzne jest jeszcze gorsze; obecna jest rezerwa ślimakowa.
Za istotną klinicznie zwykle uznaje się różnicę około 10–15 dB lub większą, szczególnie jeśli powtarza się na kilku częstotliwościach.
Jak odczytać na audiogramie?
Najpierw należy ustalić, które symbole oznaczają dane ucho oraz przewodnictwo powietrzne i kostne. Następnie porównuje się progi dla tych samych częstotliwości.
Przykład: jeżeli dla ucha prawego przewodnictwo kostne wynosi około 10 dB HL, a przewodnictwo powietrzne około 40 dB HL, to rezerwa ślimakowa wynosi około 30 dB. Taki układ wskazuje na niedosłuch przewodzeniowy ucha prawego.