Rzekomy niedosłuch
Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Rzekomy niedosłuch to sytuacja, w której wyniki badania słuchu wskazują na ubytek słuchu, ale nie odpowiadają rzeczywistemu stanowi narządu słuchu. Może wynikać z celowej symulacji, przesadnego zgłaszania dolegliwości albo z przyczyn psychogennych.
Znaczenie w audiometrii
W badaniach subiektywnych, takich jak audiometria tonalna progowa, wynik zależy od współpracy pacjenta. Jeśli pacjent nie zgłasza słyszenia tonu mimo jego odbierania, próg słyszenia może zostać sztucznie zawyżony.
Do wykrywania niespójności wykorzystuje się różne techniki kontrolne, między innymi:
- porównanie wyników badań subiektywnych i obiektywnych,
- obserwację zachowania pacjenta podczas badania,
- testy powtarzalności progów,
- metodę wstępującą i zstępującą,
- próby wykrywające symulację lub agrawację niedosłuchu.
Metoda wstępująca i zstępująca
W metodzie wstępującej bodziec dźwiękowy podaje się od poziomu niesłyszalnego i stopniowo zwiększa jego natężenie. W metodzie zstępującej zaczyna się od tonu słyszalnego i stopniowo zmniejsza natężenie.
U osoby współpracującej różnice między progami uzyskanymi obiema metodami są zwykle niewielkie. Duże, niespójne różnice mogą sugerować rzekomy niedosłuch.
Ważne na egzaminie
Jeżeli w pytaniu pojawia się sformułowanie „metoda wstępująca i zstępująca”, a odpowiedzi dotyczą m.in. maskowania, badania akumetrycznego, krzywej artykulacyjnej i rzekomego niedosłuchu, poprawna odpowiedź to: wykazanie rzekomego niedosłuchu.