Szum różowy
Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Szum różowy to rodzaj szumu stosowany w akustyce, elektroakustyce i pomiarach, którego widmo nie jest płaskie. W szumie różowym amplituda składowych częstotliwościowych maleje wraz ze wzrostem częstotliwości.
Najważniejsza cecha
Dla szumu różowego gęstość widmowa mocy maleje w przybliżeniu proporcjonalnie do 1/f, czyli im wyższa częstotliwość, tym mniejszy udział energii przypadający na wąskie pasmo częstotliwości.
W praktyce oznacza to, że:
- niższe częstotliwości mają większy udział niż w szumie białym,
- wyższe częstotliwości są słabsze,
- energia w kolejnych oktawach jest w przybliżeniu taka sama,
- poziom widma spada około 3 dB na oktawę.
Szum różowy a szum biały
Szum biały ma jednakową energię dla jednakowych przedziałów częstotliwości, dlatego jego widmo jest traktowane jako płaskie. W odpowiedzi egzaminacyjnej odpowiadałoby to stwierdzeniu, że amplituda składowych jest taka sama.
Szum różowy nie ma widma płaskiego — jego składowe maleją wraz z częstotliwością. Dlatego w pytaniu egzaminacyjnym poprawna odpowiedź brzmi: amplituda składowych częstotliwościowych maleje z częstotliwością.
Zastosowanie
Szum różowy wykorzystuje się m.in. do:
- testów i pomiarów akustycznych,
- oceny charakterystyki pomieszczeń,
- strojenia systemów nagłośnieniowych,
- badań związanych z percepcją dźwięku,
- maskowania dźwięków w określonych warunkach.
Do zapamiętania
Szum różowy = więcej energii w niskich częstotliwościach, mniej w wysokich. W widmie amplituda składowych częstotliwościowych maleje wraz ze wzrostem częstotliwości.