Tłumienie międzyuszne
Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Tłumienie międzyuszne to spadek poziomu dźwięku podczas jego przechodzenia z jednego ucha do drugiego przez struktury czaszki. Ma kluczowe znaczenie w audiometrii tonalnej, szczególnie przy decyzji o zastosowaniu maskowania.
Na czym polega?
Gdy dźwięk jest podawany do ucha badanego, część energii akustycznej może dotrzeć drogą kostną do ślimaka ucha przeciwnego. Nie dociera jednak z takim samym poziomem, lecz jest osłabiona. Właśnie to osłabienie nazywa się tłumieniem międzyusznym.
Znaczenie w audiometrii
Jeżeli bodziec podany do ucha badanego jest wystarczająco głośny, może zostać usłyszany przez ucho niebadane. Wtedy wynik badania nie odzwierciedla rzeczywistego progu badanego ucha. Aby temu zapobiec, stosuje się maskowanie.
Zależność od rodzaju słuchawek
Wartość tłumienia międzyusznego zależy m.in. od sposobu podawania dźwięku:
- słuchawki supraauralne mają zwykle mniejsze tłumienie międzyuszne,
- słuchawki wewnątrzuszne zwykle dają większe tłumienie międzyuszne,
- przy przewodnictwie kostnym tłumienie międzyuszne przyjmuje się praktycznie jako 0 dB.
Zastosowanie w pytaniach egzaminacyjnych
Przy wyznaczaniu progu przewodnictwa powietrznego maskowanie jest wymagane, gdy różnica między progami przewodnictwa powietrznego obu uszu jest równa lub większa od tłumienia międzyusznego.
Przykład: jeśli różnica między progami wynosi 45 dB, a tłumienie międzyuszne 40 dB, należy maskować ucho niebadane.