Tonotopia ślimaka
Słownik kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Tonotopia ślimaka to uporządkowane przestrzennie odbieranie częstotliwości dźwięku w ślimaku ucha wewnętrznego. Oznacza to, że różne części błony podstawnej najsilniej reagują na różne częstotliwości.
Zasada działania
Błona podstawna nie ma takich samych właściwości na całej długości:
- przy podstawie ślimaka jest węższa i sztywniejsza,
- przy szczycie ślimaka jest szersza i bardziej podatna.
Z tego powodu fala wędrująca powstająca w ślimaku osiąga maksimum wychylenia w innym miejscu w zależności od częstotliwości bodźca.
Które częstotliwości odbiera dana część ślimaka?
- Podstawa ślimaka analizuje częstotliwości wysokie, np. 4 000 Hz, 8 000 Hz, a także bardzo wysokie zakresy.
- Część środkowa ślimaka odpowiada za częstotliwości średnie.
- Szczyt ślimaka analizuje częstotliwości niskie, np. 500 Hz.
W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać prostą regułę: wysokie częstotliwości — podstawa ślimaka, niskie częstotliwości — szczyt ślimaka.
Znaczenie w audiologii
Tonotopia ma znaczenie w interpretacji badań słuchu, ponieważ uszkodzenie określonego obszaru ślimaka może powodować ubytek słuchu dla konkretnych częstotliwości. Przykładowo uszkodzenie okolicy podstawnej ślimaka często wiąże się z niedosłuchem wysokoczęstotliwościowym.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli pytanie dotyczy częstotliwości analizowanej w części szczytowej ślimaka, należy wskazać częstotliwość niską. Spośród odpowiedzi: 500 Hz, 1 000 Hz, 4 000 Hz i 20 000 Hz najlepszą odpowiedzią jest 500 Hz.