Dyskluzja
Słownik kwalifikacji MED.06 - Wykonywanie i naprawa wyrobów medycznych z zakresu protetyki dentystycznej, ortodoncji oraz epitez twarzy
Dyskluzja to utrata lub brak kontaktu zwarciowego między zębami przeciwstawnymi, czyli zębami szczęki i żuchwy, które normalnie powinny stykać się w zwarciu. W pytaniach egzaminacyjnych najważniejsze jest skojarzenie: utrata kontaktu zwarciowego = dyskluzja.
Znaczenie w protetyce dentystycznej
W protetyce kontakty zwarciowe są istotne przy wykonywaniu koron, mostów, protez oraz szyn. Technik dentystyczny musi rozumieć, że prawidłowe odtworzenie zwarcia wpływa na:
- stabilność uzupełnienia protetycznego,
- komfort pacjenta,
- równomierne przenoszenie sił żucia,
- ochronę tkanek przyzębia i stawów skroniowo-żuchwowych,
- ograniczenie przeciążeń zębów i uzupełnień.
Dyskluzja a okluzja
Okluzja oznacza kontakt zębów przeciwstawnych. Dyskluzja oznacza jego utratę lub rozłączenie tych kontaktów. W praktyce może być zjawiskiem pożądanym lub niepożądanym, zależnie od sytuacji klinicznej.
Przykład: podczas ruchu bocznego żuchwy może dochodzić do rozłączenia kontaktów po stronie balansującej. Natomiast niezamierzona utrata kontaktu zwarciowego w protezie lub koronie może świadczyć o błędzie w ustawieniu zębów albo w opracowaniu powierzchni żujących.
Jak zapamiętać?
Przedrostek dys- często wskazuje na zaburzenie lub nieprawidłowość. Dlatego dyskluzja to zaburzenie kontaktu zwarciowego, czyli brak kontaktu zębów przeciwstawnych tam, gdzie powinien on występować.