Przejdź do głównej treści

Dyskluzja

Słownik kwalifikacji MED.06 - Wykonywanie i naprawa wyrobów medycznych z zakresu protetyki dentystycznej, ortodoncji oraz epitez twarzy

Dyskluzja to utrata lub brak kontaktu zwarciowego między zębami przeciwstawnymi, czyli zębami szczęki i żuchwy, które normalnie powinny stykać się w zwarciu. W pytaniach egzaminacyjnych najważniejsze jest skojarzenie: utrata kontaktu zwarciowego = dyskluzja.

Znaczenie w protetyce dentystycznej

W protetyce kontakty zwarciowe są istotne przy wykonywaniu koron, mostów, protez oraz szyn. Technik dentystyczny musi rozumieć, że prawidłowe odtworzenie zwarcia wpływa na:

  • stabilność uzupełnienia protetycznego,
  • komfort pacjenta,
  • równomierne przenoszenie sił żucia,
  • ochronę tkanek przyzębia i stawów skroniowo-żuchwowych,
  • ograniczenie przeciążeń zębów i uzupełnień.

Dyskluzja a okluzja

Okluzja oznacza kontakt zębów przeciwstawnych. Dyskluzja oznacza jego utratę lub rozłączenie tych kontaktów. W praktyce może być zjawiskiem pożądanym lub niepożądanym, zależnie od sytuacji klinicznej.

Przykład: podczas ruchu bocznego żuchwy może dochodzić do rozłączenia kontaktów po stronie balansującej. Natomiast niezamierzona utrata kontaktu zwarciowego w protezie lub koronie może świadczyć o błędzie w ustawieniu zębów albo w opracowaniu powierzchni żujących.

Jak zapamiętać?

Przedrostek dys- często wskazuje na zaburzenie lub nieprawidłowość. Dlatego dyskluzja to zaburzenie kontaktu zwarciowego, czyli brak kontaktu zębów przeciwstawnych tam, gdzie powinien on występować.

Potwierdzenie

Informacja