Gips klasy III
Słownik kwalifikacji MED.06 - Wykonywanie i naprawa wyrobów medycznych z zakresu protetyki dentystycznej, ortodoncji oraz epitez twarzy
Gips klasy III to twardy gips stomatologiczny stosowany do wykonywania modeli roboczych, szczególnie w protetyce ruchomej. Ma większą twardość i odporność mechaniczną niż gips klasy I i II, dlatego dobrze nadaje się do pracy laboratoryjnej, w której model jest wielokrotnie opracowywany, ustawiany w artykulatorze lub wykorzystywany do wykonania protezy.
Zastosowanie
Gips klasy III wykorzystuje się m.in. do:
- modeli roboczych do protez częściowych osiadających,
- modeli roboczych do protez całkowitych,
- modeli przeciwstawnych,
- modeli diagnostycznych wymagających większej wytrzymałości.
W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać: model roboczy do protezy częściowej osiadającej wykonuje się z gipsu klasy III.
Dlaczego nie klasa II lub IV?
- Klasa II to gips modelowy, mniej wytrzymały, używany głównie do modeli orientacyjnych lub pomocniczych.
- Klasa III ma odpowiednią twardość i dokładność dla protez ruchomych osiadających.
- Klasa IV to gips bardzo twardy, stosowany głównie do modeli precyzyjnych, np. pod wkłady, korony i mosty.
Najważniejsza zasada
Dobór klasy gipsu zależy od wymaganej dokładności i odporności modelu. Im bardziej precyzyjna praca i większe obciążenia laboratoryjne, tym wyższa klasa gipsu jest potrzebna. Dla protezy częściowej osiadającej standardem jest gips klasy III.