Retruzja siekaczy
Słownik kwalifikacji MED.06 - Wykonywanie i naprawa wyrobów medycznych z zakresu protetyki dentystycznej, ortodoncji oraz epitez twarzy
Retruzja siekaczy oznacza dotylne, czyli językowe lub podniebienne przechylenie siekaczy. W przypadku siekaczy górnych ich korony są ustawione bardziej ku podniebieniu, a brzegi sieczne mogą być cofnięte w stosunku do prawidłowej pozycji.
Jak rozpoznać retruzję?
Na rysunku lub w modelu diagnostycznym zwraca się uwagę na oś długą siekaczy:
- korony siekaczy są przechylone do tyłu,
- łuk przedni może wyglądać na „zamknięty” lub spłaszczony,
- często występuje pogłębiony nagryz pionowy,
- siekacze dolne mogą być nadmiernie przykryte przez górne.
Retruzja a protruzja
Retruzji nie należy mylić z protruzją. W protruzji siekacze są wychylone do przodu, czyli dowargowo. W retruzji są cofnięte lub przechylone ku jamie ustnej.
Znaczenie kliniczne
Retrudowane siekacze górne często występują w tyłozgryzie z retruzją siekaczy górnych, czyli w obrazie zbliżonym do II klasy Angle’a, podklasy 2. Dla technika dentystycznego rozpoznanie tego ustawienia jest ważne przy analizie modeli, planowaniu aparatów ortodontycznych i ocenie warunków zgryzowych.