Przejdź do głównej treści

Śruba Fishera

Słownik kwalifikacji MED.06 - Wykonywanie i naprawa wyrobów medycznych z zakresu protetyki dentystycznej, ortodoncji oraz epitez twarzy

Śruba Fishera to element mechaniczny stosowany w wybranych aparatach ortodontycznych ruchomych, głównie o charakterze aktywnym. Jej zadaniem jest wywieranie kontrolowanej siły przez rozkręcanie śruby, co powoduje przesuwanie części płyty aparatu lub oddziaływanie na zęby i łuk zębowy.

Gdzie się ją stosuje?

Śruby ortodontyczne tego typu kojarzy się przede wszystkim z aparatami płytowymi, np. płytą Schwarza. Aparaty te działają aktywnie, ponieważ po aktywacji śruby powstaje siła mechaniczna powodująca określony ruch lub rozszerzenie.

Dlaczego nie w aparatach czynnościowych?

Aparaty czynnościowe mają inny mechanizm działania. Ich głównym zadaniem jest wykorzystanie pracy mięśni, zmiana położenia żuchwy i wpływ na wzrost oraz czynność narządu żucia. Nie są oparte przede wszystkim na aktywacji śruby mechanicznej.

Dlatego w pytaniu egzaminacyjnym odpowiedź „śruba Fishera” jest prawidłowa jako element, którego nie stosuje się typowo w aparatach czynnościowych.

Jak odróżnić na egzaminie?

  • aparat aktywny: śruby, sprężyny, siły mechaniczne,
  • aparat czynnościowy: pozycjonowanie żuchwy, peloty, wały nagryzowe, działanie mięśniowe.

To rozróżnienie często pomaga szybko wybrać poprawną odpowiedź.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja