Przejdź do głównej treści

Tyłozgryz

Słownik kwalifikacji MED.06 - Wykonywanie i naprawa wyrobów medycznych z zakresu protetyki dentystycznej, ortodoncji oraz epitez twarzy

Tyłozgryz to wada zgryzu, w której dolny łuk zębowy lub żuchwa są ustawione zbyt dotylnie względem szczęki. W ujęciu klasyfikacji Angle’a odpowiada najczęściej II klasie zgryzowej.

Cechy rozpoznawcze

  • cofnięcie żuchwy względem szczęki,
  • nieprawidłowa relacja zębów trzonowych i kłów,
  • często zwiększony nagryz poziomy lub pogłębiony nagryz pionowy,
  • zaburzenie profilu twarzy, np. cofnięta bródka.

Odmiany tyłozgryzu

W praktyce ortodontycznej ważne jest ustawienie siekaczy górnych:
- tyłozgryz z protruzją siekaczy górnych – siekacze górne są wychylone dowargowo; odpowiada często II klasie Angle’a, podklasie 1,
- tyłozgryz z retruzją siekaczy górnych – siekacze górne są przechylone dopodniebiennie; odpowiada często II klasie Angle’a, podklasie 2.

Znaczenie w pytaniach egzaminacyjnych

Na schematach należy ocenić przede wszystkim relację szczęki i żuchwy oraz ustawienie siekaczy. Jeśli żuchwa jest cofnięta, mówimy o tyłozgryzie. Jeżeli dodatkowo górne siekacze są pochylone do tyłu, prawidłowe rozpoznanie to tyłozgryz z retruzją siekaczy górnych.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja