Zatrzaski protetyczne
Słownik kwalifikacji MED.06 - Wykonywanie i naprawa wyrobów medycznych z zakresu protetyki dentystycznej, ortodoncji oraz epitez twarzy
Zatrzaski protetyczne to precyzyjne elementy retencyjne stosowane do mocowania protez ruchomych, zwłaszcza protez typu overdenture. Umożliwiają mechaniczne połączenie protezy z korzeniem zęba, koroną, wkładem koronowo-korzeniowym lub implantem.
Budowa zatrzasku
Zatrzask składa się zwykle z dwóch części:
- patrycy – części wypukłej, najczęściej umieszczonej w jamie ustnej na korzeniu, implancie lub belce,
- matrycy – części wklęsłej, osadzonej w protezie.
Po założeniu protezy obie części łączą się ze sobą, dając efekt „zatrzaśnięcia”. Dzięki temu proteza ma lepszą retencję i nie przemieszcza się łatwo podczas czynności fizjologicznych.
Zastosowanie
Zatrzaski stosuje się między innymi w:
- protezach overdenture opartych na korzeniach,
- protezach overdenture na implantach,
- protezach szkieletowych z elementami precyzyjnymi,
- pracach kombinowanych.
Znaczenie egzaminacyjne
W protetyce dentystycznej zatrzaski są kojarzone przede wszystkim z umocowaniem protez overdenture. Klamry lane i doginane służą głównie do utrzymywania protez częściowych na zębach filarowych, natomiast zasuwy są innym typem precyzyjnego połączenia, częściej spotykanym w protezach kombinowanych.