Komory mózgu
Słownik kwalifikacji MED.08 - Świadczenie usług medycznych w zakresie diagnostyki obrazowej, elektromedycznej i radioterapii
Komory mózgu to połączone ze sobą przestrzenie wewnątrz mózgowia, wypełnione płynem mózgowo-rdzeniowym. W diagnostyce obrazowej są ważnym punktem orientacyjnym, szczególnie w badaniach TK i MR głowy.
Elementy układu komorowego
Do układu komorowego należą:
- komory boczne — parzyste, położone w półkulach mózgu,
- komora trzecia — położona w linii pośrodkowej, między wzgórzami,
- wodociąg mózgu — łączy komorę trzecią z czwartą,
- komora czwarta — położona między pniem mózgu a móżdżkiem.
Wygląd w rezonansie magnetycznym
W MR wygląd komór zależy od sekwencji:
- w obrazach T1-zależnych płyn mózgowo-rdzeniowy jest zwykle ciemny,
- w obrazach T2-zależnych płyn jest jasny,
- w sekwencji FLAIR sygnał płynu jest tłumiony.
Na przekroju strzałkowym komory widoczne są jako przestrzenie płynowe w centralnej części mózgowia. Strzałka w pytaniu wskazuje strukturę należącą do układu komorowego, dlatego prawidłowa odpowiedź to komora.
Znaczenie kliniczne
Ocena komór mózgu pozwala wykrywać m.in.:
- wodogłowie,
- poszerzenie układu komorowego przy zaniku mózgu,
- przemieszczenie struktur pośrodkowych,
- zmiany uciskające komory, np. guzy lub krwiaki.
W pytaniach egzaminacyjnych warto zwracać uwagę, czy wskazana struktura jest przestrzenią płynową, czy tkanką mózgową. Komora nie jest narządem litym, lecz jamą wypełnioną płynem mózgowo-rdzeniowym.