MR kręgosłupa lędźwiowego
Słownik kwalifikacji MED.08 - Świadczenie usług medycznych w zakresie diagnostyki obrazowej, elektromedycznej i radioterapii
MR kręgosłupa lędźwiowego to badanie rezonansu magnetycznego wykonywane w celu oceny struktur odcinka lędźwiowego kręgosłupa: krążków międzykręgowych, kanału kręgowego, rdzenia i korzeni nerwowych, trzonów kręgów oraz tkanek przykręgosłupowych.
Ułożenie pacjenta
W standardowym ułożeniu egzaminacyjnym pacjent leży:
- na plecach, czyli w pozycji supinacyjnej,
- głową do magnesu,
- z rękami wzdłuż tułowia,
- zwykle z kończynami dolnymi ułożonymi wygodnie, często z podparciem pod kolanami.
Takie ułożenie zapewnia stabilność, komfort oraz prawidłowe położenie badanego odcinka względem cewki i izocentrum aparatu.
Dlaczego nie układa się rąk za głową?
Ręce za głową mogą powodować dyskomfort, napięcie mięśniowe i trudność w utrzymaniu bezruchu. W badaniu MR bezruch jest bardzo ważny, ponieważ ruch pacjenta prowadzi do artefaktów i pogorszenia jakości obrazu.
Rola technika elektroradiologa
Technik elektroradiolog powinien:
- sprawdzić przeciwwskazania do MR,
- prawidłowo dobrać i ułożyć cewkę,
- ułożyć pacjenta symetrycznie i wygodnie,
- poinformować o konieczności pozostania bez ruchu,
- zapewnić kontakt z pacjentem podczas badania.
Najważniejsze do zapamiętania
W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących MR kręgosłupa lędźwiowego poprawne ułożenie to: pacjent na plecach, głową do magnesu, ręce wzdłuż tułowia.