Glikokortykosteroidy wziewne
Słownik kwalifikacji MED.09 - Sporządzanie i wytwarzanie produktów leczniczych oraz prowadzenie obrotu produktami leczniczymi, wyrobami medycznymi, suplementami diety i środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz innymi produktami dopuszczonymi do obrotu w aptece
Glikokortykosteroidy wziewne to podstawowe leki przeciwzapalne stosowane w przewlekłym leczeniu astmy oskrzelowej. Podaje się je drogą inhalacyjną, dzięki czemu działają głównie miejscowo w drogach oddechowych i zwykle wywołują mniej działań ogólnoustrojowych niż steroidy doustne lub iniekcyjne.
Przykłady leków
Do glikokortykosteroidów stosowanych wziewnie należą m.in.:
- beklometazon — np. preparat Beclocort,
- budezonid — np. preparaty zawierające Budesonid,
- flutykazon,
- cyklezonid,
- mometazon.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest rozpoznanie, że Beclocort i Budesonid są lekami stosowanymi w postaci inhalacyjnych aerozoli lub proszków w terapii astmy.
Działanie
Glikokortykosteroidy wziewne:
- zmniejszają stan zapalny w oskrzelach,
- redukują nadreaktywność dróg oddechowych,
- zmniejszają częstość zaostrzeń astmy,
- poprawiają kontrolę choroby.
Nie są lekami typowo doraźnymi do natychmiastowego przerwania napadu duszności. Ich działanie rozwija się przy regularnym stosowaniu.
Różnica wobec steroidów ogólnych
Nie wszystkie glikokortykosteroidy są stosowane jako wziewne leki przeciwastmatyczne. Przykładowo:
- Hydrocortisonum, Cortisonum — steroidy o zastosowaniu ogólnym lub miejscowym, ale nie typowe wziewne leki kontrolujące astmę,
- Encorton, Encortolon — prednizon i prednizolon, stosowane głównie doustnie,
- Depo-Medrol, Solu-Medrol — preparaty metyloprednizolonu, zwykle iniekcyjne.
Ważna wskazówka dla pacjenta
Po inhalacji glikokortykosteroidu pacjent powinien wypłukać jamę ustną, aby zmniejszyć ryzyko chrypki i kandydozy jamy ustnej.