Indukcja enzymów mikrosomalnych
Słownik kwalifikacji MED.09 - Sporządzanie i wytwarzanie produktów leczniczych oraz prowadzenie obrotu produktami leczniczymi, wyrobami medycznymi, suplementami diety i środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz innymi produktami dopuszczonymi do obrotu w aptece
Indukcja enzymów mikrosomalnych oznacza zwiększenie aktywności enzymów odpowiedzialnych za metabolizm leków, głównie w wątrobie. Najważniejszą grupą tych enzymów jest układ cytochromu P450.
Skutek indukcji
Jeżeli lek działa jako induktor enzymatyczny, organizm szybciej metabolizuje niektóre substancje. W praktyce oznacza to, że:
- metabolizm innych leków ulega przyspieszeniu,
- stężenie leku we krwi może się zmniejszyć,
- działanie terapeutyczne może być słabsze lub krótsze,
- czasem konieczna jest korekta dawki przez lekarza.
Przykłady induktorów
Do silnych induktorów enzymów mikrosomalnych należą m.in.:
- barbiturany, np. fenobarbital,
- ryfampicyna,
- karbamazepina,
- fenytoina,
- przewlekle stosowany alkohol.
Znaczenie w pytaniach egzaminacyjnych
Jeżeli w pytaniu pojawia się informacja, że dana substancja jest induktorem enzymów mikrosomalnych, należy kojarzyć to z przyspieszeniem metabolizmu innych leków, a nie z jego blokowaniem. Przeciwieństwem indukcji jest inhibicja enzymatyczna, która zwykle prowadzi do spowolnienia metabolizmu i wzrostu stężenia leku.
Przykład praktyczny
Pacjent stosujący fenobarbital może szybciej metabolizować niektóre inne leki. Może to osłabić ich działanie, np. leków przeciwzakrzepowych, hormonalnych lub przeciwpadaczkowych.