Lanolina bezwodna (Lanolinum anhydricum)
Słownik kwalifikacji MED.09 - Sporządzanie i wytwarzanie produktów leczniczych oraz prowadzenie obrotu produktami leczniczymi, wyrobami medycznymi, suplementami diety i środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz innymi produktami dopuszczonymi do obrotu w aptece
Lanolina bezwodna to naturalny surowiec pochodzenia zwierzęcego, otrzymywany z tłuszczopotu owczej wełny. W recepturze aptecznej jest ważnym składnikiem podłoży maściowych, szczególnie wtedy, gdy do maści trzeba wprowadzić substancje rozpuszczalne w wodzie.
Najważniejsze właściwości
Lanolina bezwodna:
- bardzo dobrze chłonie wodę,
- tworzy emulsje typu woda w oleju (W/O),
- ułatwia wprowadzenie wodnych roztworów substancji leczniczych do tłustych podłoży,
- jest lepka, mazista, barwy żółtej do brunatnożółtej,
- topi się w temperaturze około 36-42°C, przechodząc w przezroczysty, ciemnożółty płyn.
Zastosowanie w maściach
Lanolina sama może być używana jako składnik maści, ale bardzo często łączy się ją z innymi podłożami, np. z wazeliną białą lub żółtą. Połączenie lanoliny z wazeliną daje podłoże tłuste, które może przyjąć pewną ilość wody lub roztworów wodnych.
Dzięki temu lanolina jest przydatna, gdy recepta zawiera np. substancję leczniczą rozpuszczoną w wodzie, a całość ma mieć postać maści.
Różnicowanie z innymi surowcami
W pytaniach egzaminacyjnych lanolinę warto odróżniać od:
- Cera alba - wosk biały, stosowany głównie do zagęszczania i usztywniania podłoży,
- Cera flava - wosk żółty, podobne zastosowanie jak cera alba,
- Butyrum cacao - masło kakaowe, klasyczne podłoże do czopków, topniejące w temperaturze ciała.
Kluczowa cecha lanoliny bezwodnej to zdolność pochłaniania wody i tworzenia podłoży absorpcyjnych.