Leki przeciwhistaminowe II generacji
Słownik kwalifikacji MED.09 - Sporządzanie i wytwarzanie produktów leczniczych oraz prowadzenie obrotu produktami leczniczymi, wyrobami medycznymi, suplementami diety i środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz innymi produktami dopuszczonymi do obrotu w aptece
Leki przeciwhistaminowe II generacji to antagoniści receptora histaminowego H1 stosowani głównie w leczeniu objawów alergii. W porównaniu z lekami I generacji działają bardziej wybiórczo na receptory H1 obwodowe i słabiej przenikają do ośrodkowego układu nerwowego.
Najważniejsze cechy
- działają przeciwalergicznie: zmniejszają kichanie, świąd, wodnisty katar, łzawienie,
- rzadziej powodują senność niż leki I generacji,
- zwykle mają dłuższy czas działania, często stosuje się je raz na dobę,
- wykazują mniej działań cholinolitycznych, takich jak suchość w ustach czy zaburzenia akomodacji.
Przykłady leków II generacji
Do leków przeciwhistaminowych II generacji zalicza się m.in.:
- loratadynę,
- cetyryzynę,
- lewocetyryzynę,
- desloratadynę,
- feksofenadynę,
- bilastynę,
- rupatadynę.
W pytaniach egzaminacyjnych loratadyna jest klasycznym przykładem leku przeciwhistaminowego II generacji.
Leki I generacji dla porównania
Do leków przeciwhistaminowych I generacji należą m.in. klemastyna, dimetynden i prometazyna. Częściej powodują senność, spowolnienie psychoruchowe i działania cholinolityczne. Z tego powodu nie są typowym wyborem do codziennego leczenia alergicznego nieżytu nosa, jeśli dostępne są leki II generacji.
Zastosowanie
Leki przeciwhistaminowe II generacji stosuje się głównie w:
- alergicznym nieżycie nosa,
- pokrzywce,
- alergicznym zapaleniu spojówek,
- świądzie skóry o podłożu alergicznym.
Zapamiętaj
Jeśli w odpowiedziach występują: dimetynden, klemastyna, loratadyna i prometazyna, to lekiem przeciwhistaminowym II generacji jest loratadyna.