Makrolidy
Słownik kwalifikacji MED.09 - Sporządzanie i wytwarzanie produktów leczniczych oraz prowadzenie obrotu produktami leczniczymi, wyrobami medycznymi, suplementami diety i środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz innymi produktami dopuszczonymi do obrotu w aptece
Makrolidy to grupa antybiotyków stosowanych m.in. w zakażeniach dróg oddechowych, skóry i tkanek miękkich oraz w niektórych zakażeniach atypowych. W pytaniach egzaminacyjnych najczęściej trzeba rozpoznać, które substancje należą do tej grupy.
Przykłady makrolidów
Do makrolidów zalicza się przede wszystkim:
- erytromycynę,
- klarytromycynę,
- azytromycynę,
- roksytromycynę,
- spiramycynę.
Dlatego para spiramycyna i klarytromycyna jest poprawnym przykładem dwóch makrolidów.
Mechanizm działania
Makrolidy hamują syntezę białka bakteryjnego przez wiązanie z podjednostką 50S rybosomu. Najczęściej działają bakteriostatycznie, czyli hamują namnażanie bakterii.
Ważne rozróżnienia egzaminacyjne
Nie każdy antybiotyk o podobnym zastosowaniu jest makrolidem:
- klindamycyna i linkomycyna należą do linkozamidów,
- cefaklor należy do cefalosporyn,
- klarytromycyna, azytromycyna, roksytromycyna i spiramycyna to makrolidy.
Działania niepożądane i ostrożność
Makrolidy mogą powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe, zaburzenia smaku oraz wydłużenie odstępu QT. Klarytromycyna i erytromycyna mogą wchodzić w interakcje przez wpływ na enzymy wątrobowe CYP3A4.
Zapamiętaj
Jeśli w odpowiedzi występują jednocześnie spiramycyna i klarytromycyna, jest to para makrolidów. Natomiast obecność klindamycyny, linkomycyny lub cefakloru wskazuje na inną grupę antybiotyków.