Zawiesina farmaceutyczna
Słownik kwalifikacji MED.09 - Sporządzanie i wytwarzanie produktów leczniczych oraz prowadzenie obrotu produktami leczniczymi, wyrobami medycznymi, suplementami diety i środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz innymi produktami dopuszczonymi do obrotu w aptece
Zawiesina to płynna postać leku, w której nierozpuszczalne substancje stałe są rozproszone w płynnym podłożu. Cząstki substancji leczniczej nie rozpuszczają się całkowicie, dlatego preparat przed użyciem zwykle wymaga wstrząśnięcia.
Jak rozpoznać zawiesinę na recepcie?
Na recepcie recepturowej często pojawia się zapis:
- M.f. susp. = Misce fiat suspensio – zmieszaj, niech powstanie zawiesina.
Ten skrót jednoznacznie wskazuje, że końcową postacią leku ma być zawiesina, a nie emulsja, mieszanka czy macerat.
Zawiesina do użytku wewnętrznego
Jeśli w sygnaturze znajduje się dawkowanie doustne, np. D.S. 3 razy dziennie łyżkę stołową, lek jest przeznaczony do użytku wewnętrznego. Łyżka stołowa oznacza typowe dawkowanie płynnych preparatów doustnych.
Cechy zawiesiny
- zawiera nierozpuszczalne substancje stałe,
- jest płynna,
- może ulegać sedymentacji,
- przed użyciem wymaga wymieszania,
- może być stosowana doustnie lub zewnętrznie, zależnie od składu i sygnatury.
Przykład interpretacji
W recepcie z tlenkiem magnezu i zasadowym węglanem bizmutu substancje te są zawieszone w płynnym podłożu. Zapis M.f. susp. oraz dawkowanie „łyżkę stołową” wskazują na zawiesinę do użytku wewnętrznego.