Blizna pourazowa a masaż
Słownik kwalifikacji MED.10 - Świadczenie usług w zakresie masażu
Blizna pourazowa powstaje po uszkodzeniu skóry i tkanek głębszych, np. po skaleczeniu, oparzeniu, operacji lub urazie mechanicznym. W obrębie blizny może dojść do zaburzenia elastyczności skóry, przyklejenia tkanek, bólu oraz nadwrażliwości.
Cele masażu blizny
Masaż w terapii blizny ma na celu:
- poprawę przesuwalności skóry i tkanki podskórnej,
- zmniejszenie uczucia ciągnięcia,
- poprawę elastyczności tkanek,
- wspomaganie ukrwienia miejscowego,
- stopniowe oswajanie skóry z bodźcem dotykowym.
Nadwrażliwość w obrębie blizny
Nadwrażliwa blizna może reagować bólem, pieczeniem, mrowieniem lub nieprzyjemnym uczuciem nawet na lekki dotyk. Wynika to często z podrażnienia receptorów skóry i zakończeń nerwowych. W takiej sytuacji techniki masażu powinny być delikatne, stopniowane i dostosowane do odczuć pacjenta.
Zasady pracy
Przed masażem należy ocenić wygląd blizny, jej ruchomość, bolesność, temperaturę skóry i obecność stanu zapalnego. Nie masuje się świeżych, niezagojonych ran, zmian z wysiękiem, zakażonych ani silnie zaczerwienionych.
W pracy z blizną stosuje się m.in. delikatne głaskanie, rozcieranie, mobilizację skóry względem podłoża oraz stopniową desensytyzację, czyli przyzwyczajanie tkanek do bodźców.
Wsparcie fizykalne
W terapii blizn masaż może być wspierany metodami fizykalnymi. Przy bliznach bolesnych i nadwrażliwych szczególne znaczenie może mieć laseroterapia, która działa biostymulująco i przeciwbólowo.