Przykurcz ścięgna Achillesa

Słownik kwalifikacji MED.10 - Świadczenie usług w zakresie masażu

Przykurcz ścięgna Achillesa polega na ograniczeniu elastyczności struktur tylnej strony podudzia, głównie ścięgna Achillesa oraz mięśnia trójgłowego łydki. Skutkiem jest najczęściej ograniczenie zgięcia grzbietowego stopy, czyli trudność w przyciągnięciu palców stopy w kierunku goleni.

Objawy

Typowe objawy to:
- uczucie ciągnięcia w okolicy łydki lub pięty,
- ograniczenie zakresu ruchu w stawie skokowym,
- trudność w chodzeniu z prawidłowym przetaczaniem stopy,
- ustawianie stopy w zgięciu podeszwowym,
- ból lub sztywność po unieruchomieniu albo przeciążeniu.

Znaczenie masażu

W masażu przy przykurczu ścięgna Achillesa szczególne znaczenie ma rozcieranie. Technika ta oddziałuje na tkankę łączną, zwiększa jej przesuwalność, poprawia miejscowe ukrwienie i pomaga zmniejszać zrosty oraz stwardnienia w obrębie tkanek okołościęgnistych.

Rozcieranie wykonuje się zwykle miejscowo, precyzyjnie i stopniowo, dostosowując siłę bodźca do reakcji pacjenta. Nie powinno powodować ostrego bólu.

Ważne zasady

  • nie masuje się intensywnie świeżych urazów i stanów zapalnych,
  • przed masażem należy ocenić ból, obrzęk i zakres ruchu,
  • masaż często łączy się z ćwiczeniami rozciągającymi,
  • celem jest poprawa elastyczności i funkcji, a nie samo „rozmasowanie” bólu.

W pytaniach egzaminacyjnych przy likwidowaniu przykurczu ścięgna Achillesa najczęściej wskazuje się masaż metodą rozcierania.