Ugniatanie poprzeczne to technika masażu klasycznego wykonywana poprzecznie do przebiegu włókien mięśniowych. Polega na uchwyceniu, przesuwaniu, uciskaniu i odkształcaniu tkanek w kierunku poprzecznym. Działa silniej niż głaskanie i rozcieranie, dlatego wymaga prawidłowego doboru siły oraz oceny stanu pacjenta.
Główne działanie
Ugniatanie poprzeczne:
- poprawia ukrwienie mięśni,
- pobudza metabolizm tkanek,
- zwiększa elastyczność mięśni,
- pomaga w opracowaniu zaników mięśniowych po unieruchomieniu,
- może wspierać poprawę napięcia w mięśniach osłabionych lub wiotkich.
Kiedy jest stosowane?
Technika może być wykorzystywana m.in. przy:
- zanikach mięśniowych po zdjęciu gipsu,
- obniżonym napięciu mięśniowym,
- wiotkich niedowładach i porażeniach, jeśli nie ma innych przeciwwskazań,
- stanach wymagających pobudzenia trofiki mięśniowej.
Przeciwwskazanie ważne egzaminacyjnie
Przeciwwskazaniem do wykonywania ugniatania poprzecznego są porażenia oraz niedowłady spastyczne. W tych stanach występuje wzmożone napięcie mięśniowe, a zbyt silne bodźce mechaniczne mogą nasilić spastyczność i reakcje odruchowe.
Zapamiętaj
Jeśli w pytaniu pojawia się ugniatanie poprzeczne, a odpowiedzi dotyczą napięcia mięśniowego, należy odróżnić:
- wiotkość i obniżone napięcie – zwykle wskazanie do pobudzania,
- spastyczność i wzmożone napięcie – przeciwwskazanie do silnych technik pobudzających.