Do masażu tylnej części kończyny dolnej pacjent powinien ułożyć się przodem, czyli w leżeniu na brzuchu. Staw kolanowy powinien być lekko zgięty, a kończyna ustawiona swobodnie i stabilnie.
Dlaczego leżenie przodem?
Leżenie przodem zapewnia masażyście dobry dostęp do struktur położonych z tyłu kończyny dolnej, czyli m.in. do:
- tylnej grupy mięśni uda,
- dołu podkolanowego,
- mięśni łydki,
- ścięgna Achillesa,
- okolicy pięty.
Pozycja tyłem, czyli na plecach, jest właściwa głównie przy opracowywaniu przedniej części kończyny dolnej, np. mięśnia czworogłowego uda lub przedniej części goleni.
Dlaczego kolano powinno być lekko zgięte?
Lekkie zgięcie stawu kolanowego powoduje rozluźnienie tkanek tylnej części kończyny dolnej. Dotyczy to szczególnie mięśni kulszowo-goleniowych oraz częściowo mięśnia brzuchatego łydki, który przebiega przez staw kolanowy.
Zbyt duże zgięcie kolana nie jest wskazane, ponieważ może utrudniać dostęp do masowanej okolicy i powodować niepotrzebne napięcie lub dyskomfort pacjenta.
Praktyczne wskazówki
Aby uzyskać prawidłowe ułożenie, można zastosować:
- wałek lub klin pod staw skokowy albo dalszą część goleni,
- stabilne podparcie kończyny,
- kontrolę komfortu pacjenta przed rozpoczęciem masażu.
Najważniejsze do zapamiętania
Przed masażem tylnej części nogi pacjent układa się przodem, a staw kolanowy pozostaje lekko zgięty. Taka pozycja ułatwia dostęp do masowanej okolicy i sprzyja rozluźnieniu tkanek.