Wrodzona dysplazja stawu biodrowego to zaburzenie rozwoju stawu biodrowego powstające w życiu płodowym. Polega na niepełnym lub nieprawidłowym uformowaniu elementów stawu biodrowego, szczególnie panewki stawu biodrowego oraz ustawienia głowy kości udowej.
W pytaniach egzaminacyjnych kluczowe jest zapamiętanie: przyczyną wrodzonej dysplazji jest niepełne uformowanie stawu biodrowego w trakcie życia płodowego, a nie w okresie niemowlęcym.
Na czym polega problem?
W prawidłowym stawie biodrowym głowa kości udowej dobrze przylega do panewki kości miednicznej. W dysplazji panewka może być zbyt płytka, a głowa kości udowej może mieć tendencję do przemieszczania się. W cięższych przypadkach może dojść do podwichnięcia lub zwichnięcia stawu.
Czynniki ryzyka
Do czynników zwiększających ryzyko dysplazji należą m.in.:
- ułożenie pośladkowe płodu,
- płeć żeńska,
- występowanie dysplazji w rodzinie,
- mała ilość miejsca w macicy, np. przy pierwszej ciąży lub małowodziu.
Znaczenie dla masażysty
Masażysta powinien znać tę jednostkę chorobową, ponieważ dotyczy narządu ruchu i może wpływać na rozwój chodu, ustawienie miednicy oraz funkcję kończyn dolnych. U niemowląt i dzieci z podejrzeniem dysplazji nie wykonuje się przypadkowych manipulacji w obrębie bioder. Postępowanie powinno być zgodne z zaleceniami lekarza i fizjoterapeuty.
Do zapamiętania
Wrodzona dysplazja stawu biodrowego = niepełne uformowanie stawu biodrowego w trakcie życia płodowego.