Masaż klasyczny może być stosowany jako element postępowania wspomagającego w wielu chorobach i dysfunkcjach narządu ruchu. Kluczowe jest rozróżnienie stanów przewlekłych od ostrych, ponieważ masaż wykonuje się głównie wtedy, gdy nie występuje aktywny, ostry proces zapalny.
Typowe wskazania
Do wskazań w obrębie narządu ruchu należą między innymi:
- przewlekłe zapalenia stawów, jeśli nie występuje zaostrzenie,
- przewlekłe zapalenia ścięgien i mięśni,
- stany po urazach, po zakończeniu fazy ostrej,
- przeciążenia mięśniowe i wzmożone napięcie mięśni,
- ograniczenia ruchomości wynikające z przykurczów,
- niektóre wady wrodzone narządu ruchu, jako element usprawniania,
- stany po długotrwałym unieruchomieniu.
Celem masażu jest wtedy poprawa ukrwienia tkanek, zmniejszenie napięcia mięśniowego, poprawa trofiki tkanek oraz wspomaganie ruchomości stawów.
Czego nie zalicza się do wskazań?
Do wskazań nie należą stany ostre i choroby, w których masaż może pogorszyć stan pacjenta. Szczególnie ważne przeciwwskazania to:
- ostre zapalenia stawów, ścięgien i mięśni,
- świeże urazy z bólem, obrzękiem i krwiakiem,
- gorączka i aktywne infekcje,
- nowotwory kości lub podejrzenie procesu nowotworowego,
- zakrzepica i ostre stany naczyniowe.
Zasada egzaminacyjna
W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać prostą regułę: przewlekłe stany zapalne mogą być wskazaniem do masażu, ostre stany zapalne są przeciwwskazaniem. Nowotwory kości również nie są wskazaniem do masażu klasycznego.