Pytania pomocnicze - MED.11

Służy do zmniejszenia obciążenia przenoszonego przez chorą lub uszkodzoną kończynę dolną. Pomaga chronić struktury kostne, stawowe lub miękkotkankowe podczas stania i chodzenia.

Prawidłowy kąt wpływa na ustawienie stopy, stabilność konstrukcji i sposób przenoszenia sił. W tym urządzeniu strzemię powinno być wygięte pod kątem 90°.

Oznacza kąt prosty, czyli ustawienie jednego elementu prostopadle do drugiego. W praktyce pozwala to uzyskać właściwe podparcie i ustawienie elementu pod stopą.

Mogą to być szyny, obejmy uda lub podudzia, pasy mocujące, elementy podporowe oraz strzemię połączone z częścią podstopową lub obuwiem.

Może powodować niestabilność, nieprawidłowe ustawienie stopy, dyskomfort oraz niewłaściwe przenoszenie obciążenia. W skrajnych przypadkach może pogorszyć bezpieczeństwo chodu.

Wysokość ustala się w pozycji stojącej pacjenta, ponieważ wtedy można prawidłowo ocenić relację uchwytów do wysokości bioder.

Uchwyty powinny znajdować się na poziomie szczytów krętarzy większych kości udowych, czyli orientacyjnie na wysokości bioder.

Poziom fałdów pachowych dotyczy raczej orientacyjnego dopasowania kul pachowych. Dla podpórki wielopunktowej byłby to poziom zbyt wysoki i nieergonomiczny.

Zbyt wysoka podpórka może powodować unoszenie barku, przeciążenie obręczy barkowej oraz nieprawidłowy wzorzec chodu.

Zbyt niska podpórka wymusza pochylanie tułowia, może pogarszać równowagę i zwiększać obciążenie kręgosłupa oraz kończyn górnych.

Jest przydatna dla osób z zaburzeniami równowagi, osłabieniem kończyn dolnych, po urazach, po zabiegach operacyjnych oraz dla pacjentów starszych zagrożonych upadkiem.

Łączy obniżenie łuku podłużnego przyśrodkowego z koślawym ustawieniem pięty. Stopa nadmiernie pronuje i przeciąża stronę przyśrodkową.

Podparcie łuku pomaga ograniczyć zapadanie się stopy do pronacji i poprawia rozkład obciążeń. Stabilizuje także ustawienie stopy podczas chodu.

W stopie płaskiej główną cechą jest obniżenie łuku. W stopie płasko-koślawej dodatkowo występuje koślawe ustawienie pięty.

Pozytyw gipsowy odwzorowuje kształt stopy pacjenta i służy jako model roboczy. Na nim nanosi się korekcje potrzebne do wykonania wkładki, łuski lub elementu obuwia.

Stopa końska jest ustawiona w zgięciu podeszwowym, przez co pacjent ma trudność z oparciem pięty o podłoże. Różni się od stopy płasko-koślawej mechaniką i kierunkiem korekcji.

Korekcja musi stabilizować stopę, ale nie może powodować nadmiernego ucisku. Szczególną uwagę zwraca się na okolice łuku przyśrodkowego, pięty i miejsc przeciążenia.

Szlifowanie usuwa ostre i nierówne krawędzie oraz przygotowuje gorset do dalszego wykończenia. Dzięki temu wyrób jest bezpieczniejszy dla pacjenta.

Po uformowaniu i ostygnięciu tworzywa zdejmuje się gorset z pozytywu gipsowego, następnie go szlifuje, a dopiero później wykańcza, montuje elementy i przymierza.

Szlifowanie polega głównie na mechanicznym wyrównaniu i zaokrągleniu krawędzi. Wykończenie jest szerszym etapem i może obejmować np. dopracowanie brzegów, montaż zapięć oraz przygotowanie estetyczne.

Nieoszlifowane krawędzie mogą powodować otarcia, ucisk lub skaleczenia. Przymiarka powinna odbywać się na wyrobie wstępnie bezpiecznym dla pacjenta.

Pozytyw gipsowy jest modelem ciała pacjenta, na którym formuje się tworzywo termoplastyczne. Umożliwia uzyskanie indywidualnego kształtu gorsetu.

Mogą pojawić się ostre brzegi, dyskomfort, otarcia skóry i trudności w użytkowaniu. Może to również utrudnić dalsze wykończenie wyrobu.