Pytania pomocnicze - MED.11
Wykonywanie i dobieranie przedmiotów ortopedycznych oraz środków pomocniczych - pytania pomocnicze rozwijające tematy z pytań egzaminacyjnych. Łącznie: 68. Strona 1 z 2.
Do czego służy urządzenie odciążające kończynę dolną?
Służy do zmniejszenia obciążenia przenoszonego przez chorą lub uszkodzoną kończynę dolną. Pomaga chronić struktury kostne, stawowe lub miękkotkankowe podczas stania i chodzenia.
Dlaczego kąt wygięcia strzemienia pod stopą jest ważny?
Prawidłowy kąt wpływa na ustawienie stopy, stabilność konstrukcji i sposób przenoszenia sił. W tym urządzeniu strzemię powinno być wygięte pod kątem 90°.
Co oznacza kąt 90° w konstrukcji strzemienia?
Oznacza kąt prosty, czyli ustawienie jednego elementu prostopadle do drugiego. W praktyce pozwala to uzyskać właściwe podparcie i ustawienie elementu pod stopą.
Jakie elementy mogą wchodzić w skład urządzenia odciążającego kończynę dolną?
Mogą to być szyny, obejmy uda lub podudzia, pasy mocujące, elementy podporowe oraz strzemię połączone z częścią podstopową lub obuwiem.
Jakie skutki może mieć nieprawidłowe wykonanie strzemienia?
Może powodować niestabilność, nieprawidłowe ustawienie stopy, dyskomfort oraz niewłaściwe przenoszenie obciążenia. W skrajnych przypadkach może pogorszyć bezpieczeństwo chodu.
W jakiej pozycji pacjenta ustala się wysokość podpórki wielopunktowej?
Wysokość ustala się w pozycji stojącej pacjenta, ponieważ wtedy można prawidłowo ocenić relację uchwytów do wysokości bioder.
Na jakim poziomie powinny znajdować się uchwyty podpórki wielopunktowej?
Uchwyty powinny znajdować się na poziomie szczytów krętarzy większych kości udowych, czyli orientacyjnie na wysokości bioder.
Dlaczego podpórki wielopunktowej nie ustawia się na poziomie fałdów pachowych?
Poziom fałdów pachowych dotyczy raczej orientacyjnego dopasowania kul pachowych. Dla podpórki wielopunktowej byłby to poziom zbyt wysoki i nieergonomiczny.
Jakie skutki może mieć zbyt wysoka podpórka wielopunktowa?
Zbyt wysoka podpórka może powodować unoszenie barku, przeciążenie obręczy barkowej oraz nieprawidłowy wzorzec chodu.
Jakie skutki może mieć zbyt niska podpórka wielopunktowa?
Zbyt niska podpórka wymusza pochylanie tułowia, może pogarszać równowagę i zwiększać obciążenie kręgosłupa oraz kończyn górnych.
Dla jakich pacjentów szczególnie przydatna jest podpórka wielopunktowa?
Jest przydatna dla osób z zaburzeniami równowagi, osłabieniem kończyn dolnych, po urazach, po zabiegach operacyjnych oraz dla pacjentów starszych zagrożonych upadkiem.
Co oznacza skrót RGO w ortotyce?
RGO oznacza Reciprocating Gait Orthosis, czyli ortezę chodu naprzemiennego. W pytaniach egzaminacyjnych należy kojarzyć ją ze sprzętem reciprokalnym.
Na czym polega mechanizm reciprokalny w ortezie RGO?
Mechanizm reciprokalny łączy ruch obu kończyn dolnych. Ruch jednej kończyny wspomaga wykonanie ruchu drugiej, co ułatwia chód naprzemienny.
U jakich pacjentów stosuje się ortezy RGO?
Stosuje się je głównie u pacjentów z ciężkimi niedowładami lub porażeniami kończyn dolnych, np. po uszkodzeniach rdzenia kręgowego. Ich celem jest wspomaganie pionizacji i chodu.
Czym RGO różni się od zwykłego sprzętu pionizującego?
Sprzęt pionizujący służy głównie do ustawienia pacjenta w pozycji stojącej. RGO dodatkowo wspomaga naprzemienny ruch kończyn dolnych podczas chodu.
Dlaczego odpowiedź „szynowo-opaskowy” nie jest najlepszym określeniem dla RGO?
Aparat szynowo-opaskowy opisuje ogólną konstrukcję ortezy, natomiast RGO wyróżnia się przede wszystkim mechanizmem reciprokalnym. W pytaniu chodzi o klasyfikację według zasady działania.
Jakie pomoce mogą być potrzebne pacjentowi podczas chodzenia w RGO?
Pacjent zwykle korzysta z kul, balkonika lub innej podpory. RGO wspomaga ruch kończyn, ale nie zawsze zapewnia samodzielny chód bez dodatkowego podparcia.
Czym jest negatyw gipsowy w ortotyce i protetyce?
Negatyw gipsowy to odcisk części ciała pacjenta wykonany w gipsie. Służy jako forma do uzyskania pozytywu gipsowego, na którym wykonuje się dalsze prace modelarskie.
Jakie materiały i narzędzia są niezbędne do wykonania negatywu gipsowego?
Podstawowy zestaw obejmuje gips i wodę, folię stretch, ołówek kopiowy, nożyce oraz nóż. W analizowanym pytaniu odpowiada temu zestaw 1, 2, 4, 6, 7.
Po co stosuje się folię stretch podczas wykonywania negatywu gipsowego?
Folia stretch zabezpiecza skórę, odzież lub opatrunek pacjenta przed zabrudzeniem i przywieraniem gipsu. Ułatwia także późniejsze zdjęcie negatywu.
Do czego służy ołówek kopiowy przy pobieraniu negatywu?
Ołówek kopiowy służy do zaznaczania punktów anatomicznych, linii cięcia oraz miejsc ważnych dla konstrukcji wyrobu ortopedycznego. Oznaczenia mogą przenieść się na powierzchnię negatywu.
Dlaczego nożyce są potrzebne przy wykonywaniu negatywu gipsowego?
Nożyce służą do cięcia opasek gipsowych, folii oraz innych materiałów pomocniczych. Pozwalają przygotować odpowiednie długości materiału przed nałożeniem.
Jaką funkcję pełni nóż przy zdejmowaniu negatywu gipsowego?
Nóż umożliwia rozcięcie stwardniałego negatywu w wyznaczonej linii, aby bezpiecznie zdjąć go z ciała pacjenta. Należy używać go ostrożnie, aby nie uszkodzić skóry.
Dlaczego szydło i drasarka nie są podstawowymi narzędziami do wykonania negatywu gipsowego?
Szydło i drasarka mogą być używane w innych pracach warsztatowych, ale nie są konieczne do pobrania odcisku gipsowego. Dlatego nie należą do podstawowego zestawu do wykonania negatywu.
Jaka jest różnica między negatywem a pozytywem gipsowym?
Negatyw jest odciskiem ciała pacjenta, czyli formą wklęsłą. Pozytyw powstaje przez zalanie negatywu gipsem i stanowi wypukły model segmentu ciała.
Dlaczego przy braku kikuta uda nie stosuje się klasycznego leja udowego?
Lej udowy wymaga obecności kikuta uda, który stabilizuje protezę i przenosi obciążenia. Przy jego braku konieczne jest oparcie protezy na miednicy.
Jakie elementy powinna mieć proteza przy braku kikuta uda?
Powinna mieć kosz biodrowy, staw biodrowy, staw kolanowy oraz stopę protezową. Taka konstrukcja zastępuje brakujące segmenty kończyny.
Czym różni się kosz biodrowy od kosza udowego?
Kosz biodrowy obejmuje miednicę i jest stosowany przy braku kikuta uda. Kosz udowy lub lej udowy obejmuje kikut uda, więc wymaga jego obecności.
Po jakim poziomie amputacji stosuje się protezę z koszem biodrowym?
Najczęściej po wyłuszczeniu w stawie biodrowym lub przy bardzo wysokiej amputacji, gdy nie ma funkcjonalnego kikuta uda.
Jaką funkcję pełni staw biodrowy w protezie?
Staw biodrowy umożliwia ruch protezy względem miednicy i pozwala na wykonywanie faz chodu. Bez niego proteza byłaby sztywna i trudna do użytkowania.
Dlaczego odpowiedzi z lejem silikonowym lub podciśnieniowym są błędne w tym pytaniu?
Lej silikonowy i podciśnieniowy wymagają kikuta, na którym można je osadzić. Przy braku kikuta uda nie zapewnią prawidłowego zawieszenia protezy.
Jaka jest rola stopy dynamicznej w protezie kończyny dolnej?
Stopa dynamiczna magazynuje i oddaje energię podczas chodu. Poprawia płynność przetaczania i efektywność poruszania się.
Czym charakteryzuje się stopa piętowa?
Stopa piętowa jest ustawiona w nadmiernym zgięciu grzbietowym, przez co obciążenie przenosi się głównie na piętę. Przodostopie jest uniesione, a zgięcie podeszwowe może być ograniczone.
Co oznacza, że deformacja stopy jest nieutrwalona?
Deformacja nieutrwalona jest elastyczna i możliwa do biernej korekcji. Dzięki temu można stosować zaopatrzenie ortopedyczne o działaniu korekcyjnym.
Dlaczego obuwie przy nieutrwalonej stopie piętowej ma cel korekcyjny?
Ponieważ jego zadaniem jest poprawa nieprawidłowego ustawienia stopy. Nie chodzi tylko o podparcie lub ochronę, ale o wpływanie na ustawienie podczas funkcji.
Czym różni się działanie korekcyjne od stabilizującego?
Działanie korekcyjne zmienia nieprawidłowe ustawienie, a stabilizujące głównie utrzymuje stopę w kontrolowanej pozycji i ogranicza niepożądane ruchy.
Kiedy zaopatrzenie ortopedyczne ma cel profilaktyczny?
Cel profilaktyczny oznacza zapobieganie powstaniu lub pogłębieniu wady. Nie jest to główny cel obuwia stosowanego przy już istniejącej, ale możliwej do korekcji stopie piętowej.
Kiedy stosuje się zaopatrzenie unieruchamiające?
Zaopatrzenie unieruchamiające stosuje się, gdy trzeba ograniczyć ruch, np. po urazach, zabiegach lub w ostrych stanach wymagających ochrony tkanek. Nie jest to typowy cel obuwia dla nieutrwalonej stopy piętowej.
Czym jest rozejście spojenia łonowego?
To nadmierne oddalenie kości łonowych w obrębie spojenia łonowego, najczęściej związane z ciążą lub porodem. Powoduje ból i uczucie niestabilności miednicy.
Jakie jest główne zadanie pasa na rozejście spojenia łonowego?
Pas stabilizuje obręcz miedniczną i zmniejsza ruchomość w okolicy spojenia łonowego. Dzięki temu może ograniczać ból podczas chodzenia i zmiany pozycji.
Gdzie powinien być zakładany pas na rozejście spojenia łonowego?
Zakłada się go nisko, na wysokości miednicy i bioder, a nie wysoko na brzuchu. Powinien obejmować okolice spojenia łonowego i stawów krzyżowo-biodrowych.
Jak odróżnić pas na rozejście spojenia łonowego od pasa poporodowego wyszczuplającego?
Pas na rozejście spojenia łonowego stabilizuje miednicę i jest noszony nisko. Pas poporodowy wyszczuplający obejmuje brzuch i ma głównie funkcję modelującą lub podtrzymującą powłoki brzuszne.
Czym różni się pas na rozejście spojenia łonowego od pasa stomijnego?
Pas stomijny jest przeznaczony dla osób ze stomią i zwykle ma otwór lub specjalną część na worek stomijny. Pas na rozejście spojenia łonowego nie ma takiej funkcji, lecz stabilizuje miednicę.
Na co zwrócić uwagę podczas doboru pasa miednicznego?
Należy dobrać odpowiedni rozmiar do obwodu miednicy, sprawdzić możliwość regulacji oraz komfort ucisku. Pas nie może powodować bólu, drętwienia ani zaburzeń krążenia.
Czym jest ulnaryzacja palców?
Ulnaryzacja to odchylenie palców ręki w stronę łokciową, czyli w kierunku małego palca. Najczęściej dotyczy stawów śródręczno-paliczkowych.
Jaki jest główny cel stosowania ortezy korygującej ulnaryzację?
Celem jest ustawienie palców w bardziej prawidłowej osi, ograniczenie deformacji i poprawa funkcji chwytnej ręki.
Jakie materiały wykorzystuje się przy wykonywaniu ortez korygujących ulnaryzację?
Stosuje się m.in. polipropylen, polietylen i neopren. Są to materiały lekkie, możliwe do modelowania i odpowiednie do konstrukcji ortez ręki.
Dlaczego silikon nie jest właściwą odpowiedzią jako materiał do takiej ortezy?
Silikon nie jest typowym materiałem konstrukcyjnym ortezy korygującej ulnaryzację. Częściej używa się go do elementów amortyzujących, osłon, wkładek lub części protez.
Czym różni się polipropylen od neoprenu w zastosowaniach ortotycznych?
Polipropylen jest tworzywem termoplastycznym, sztywniejszym i konstrukcyjnym. Neopren jest miękki, elastyczny i stosowany tam, gdzie potrzebny jest komfort oraz częściowa stabilizacja.
W jakich schorzeniach może pojawić się potrzeba korekcji ulnaryzacji?
Najczęściej ulnaryzacja występuje w przebiegu chorób reumatycznych, szczególnie reumatoidalnego zapalenia stawów. Może prowadzić do pogorszenia chwytu i funkcji ręki.
Czym charakteryzuje się stopa płasko-koślawa?
Łączy obniżenie łuku podłużnego przyśrodkowego z koślawym ustawieniem pięty. Stopa nadmiernie pronuje i przeciąża stronę przyśrodkową.
Dlaczego przy stopie płasko-koślawej stosuje się podparcie łuku przyśrodkowego?
Podparcie łuku pomaga ograniczyć zapadanie się stopy do pronacji i poprawia rozkład obciążeń. Stabilizuje także ustawienie stopy podczas chodu.
Jak odróżnić stopę płaską od stopy płasko-koślawej?
W stopie płaskiej główną cechą jest obniżenie łuku. W stopie płasko-koślawej dodatkowo występuje koślawe ustawienie pięty.
Jaką funkcję pełni pozytyw gipsowy w wykonywaniu zaopatrzenia ortopedycznego stopy?
Pozytyw gipsowy odwzorowuje kształt stopy pacjenta i służy jako model roboczy. Na nim nanosi się korekcje potrzebne do wykonania wkładki, łuski lub elementu obuwia.
Jakie deformacje stopy sugeruje ustawienie końskie?
Stopa końska jest ustawiona w zgięciu podeszwowym, przez co pacjent ma trudność z oparciem pięty o podłoże. Różni się od stopy płasko-koślawej mechaniką i kierunkiem korekcji.
Na co trzeba uważać podczas korekcji pozytywu dla stopy płasko-koślawej?
Korekcja musi stabilizować stopę, ale nie może powodować nadmiernego ucisku. Szczególną uwagę zwraca się na okolice łuku przyśrodkowego, pięty i miejsc przeciążenia.
Dlaczego po zdjęciu gorsetu termoplastycznego z pozytywu gipsowego należy go oszlifować?
Szlifowanie usuwa ostre i nierówne krawędzie oraz przygotowuje gorset do dalszego wykończenia. Dzięki temu wyrób jest bezpieczniejszy dla pacjenta.
Jaka jest prawidłowa kolejność podstawowych czynności po uformowaniu gorsetu z termoplastu?
Po uformowaniu i ostygnięciu tworzywa zdejmuje się gorset z pozytywu gipsowego, następnie go szlifuje, a dopiero później wykańcza, montuje elementy i przymierza.
Czym różni się szlifowanie od wykończenia gorsetu?
Szlifowanie polega głównie na mechanicznym wyrównaniu i zaokrągleniu krawędzi. Wykończenie jest szerszym etapem i może obejmować np. dopracowanie brzegów, montaż zapięć oraz przygotowanie estetyczne.
Dlaczego nie należy przymierzać gorsetu przed oszlifowaniem krawędzi?
Nieoszlifowane krawędzie mogą powodować otarcia, ucisk lub skaleczenia. Przymiarka powinna odbywać się na wyrobie wstępnie bezpiecznym dla pacjenta.
Do czego służy pozytyw gipsowy przy wykonywaniu gorsetu ortopedycznego?
Pozytyw gipsowy jest modelem ciała pacjenta, na którym formuje się tworzywo termoplastyczne. Umożliwia uzyskanie indywidualnego kształtu gorsetu.
Jakie problemy mogą wystąpić, jeśli gorset nie zostanie prawidłowo oszlifowany?
Mogą pojawić się ostre brzegi, dyskomfort, otarcia skóry i trudności w użytkowaniu. Może to również utrudnić dalsze wykończenie wyrobu.