Przejdź do głównej treści

Klasyfikacja Spauldinga

Słownik kwalifikacji MED.12 - Wykonywanie dekontaminacji sprzętu i wyrobów medycznych

Klasyfikacja Spauldinga służy do doboru właściwego poziomu dekontaminacji wyrobów medycznych w zależności od ryzyka zakażenia. Kryterium jest to, z jakimi tkankami lub powierzchniami kontaktuje się dany wyrób.

Podział wyrobów medycznych

  1. Wyroby krytyczne
    - kontaktują się z jałowymi tkankami, układem naczyniowym lub naruszają ciągłość tkanek,
    - wymagają sterylizacji,
    - przykłady: narzędzia chirurgiczne, igły, implanty.

  2. Wyroby półkrytyczne
    - kontaktują się z błonami śluzowymi lub uszkodzoną skórą,
    - zwykle wymagają dezynfekcji wysokiego poziomu, a jeśli to możliwe — sterylizacji,
    - preparat powinien obejmować m.in. działanie: B, V, F, Tbc, czyli bakteriobójcze, wirusobójcze, grzybobójcze i prątkobójcze.

  3. Wyroby niekrytyczne
    - kontaktują się wyłącznie z nieuszkodzoną skórą,
    - wystarcza czyszczenie i dezynfekcja niskiego lub średniego poziomu,
    - przykłady: mankiety do ciśnieniomierza, stetoskopy, powierzchnie łóżek.

Znaczenie w pytaniach egzaminacyjnych

Jeżeli narzędzie ma kontakt z błonami śluzowymi lub uszkodzoną skórą, należy traktować je jako półkrytyczne. Minimalne wymagane spektrum środka dezynfekcyjnego powinno wtedy obejmować szerokie działanie biobójcze: B, V, F, Tbc. Nie jest to jeszcze pełna sterylizacja, ponieważ odpowiedź nie musi obejmować działania sporobójczego.

Skróty spektrum działania

  • B — działanie bakteriobójcze,
  • V — działanie wirusobójcze,
  • F — działanie grzybobójcze,
  • Tbc — działanie prątkobójcze, w tym wobec prątków gruźlicy.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja