Klasyfikacja Spauldinga
Słownik kwalifikacji MED.12 - Wykonywanie dekontaminacji sprzętu i wyrobów medycznych
Klasyfikacja Spauldinga służy do doboru właściwego poziomu dekontaminacji wyrobów medycznych w zależności od ryzyka zakażenia. Kryterium jest to, z jakimi tkankami lub powierzchniami kontaktuje się dany wyrób.
Podział wyrobów medycznych
Wyroby krytyczne
- kontaktują się z jałowymi tkankami, układem naczyniowym lub naruszają ciągłość tkanek,
- wymagają sterylizacji,
- przykłady: narzędzia chirurgiczne, igły, implanty.Wyroby półkrytyczne
- kontaktują się z błonami śluzowymi lub uszkodzoną skórą,
- zwykle wymagają dezynfekcji wysokiego poziomu, a jeśli to możliwe — sterylizacji,
- preparat powinien obejmować m.in. działanie: B, V, F, Tbc, czyli bakteriobójcze, wirusobójcze, grzybobójcze i prątkobójcze.Wyroby niekrytyczne
- kontaktują się wyłącznie z nieuszkodzoną skórą,
- wystarcza czyszczenie i dezynfekcja niskiego lub średniego poziomu,
- przykłady: mankiety do ciśnieniomierza, stetoskopy, powierzchnie łóżek.
Znaczenie w pytaniach egzaminacyjnych
Jeżeli narzędzie ma kontakt z błonami śluzowymi lub uszkodzoną skórą, należy traktować je jako półkrytyczne. Minimalne wymagane spektrum środka dezynfekcyjnego powinno wtedy obejmować szerokie działanie biobójcze: B, V, F, Tbc. Nie jest to jeszcze pełna sterylizacja, ponieważ odpowiedź nie musi obejmować działania sporobójczego.
Skróty spektrum działania
- B — działanie bakteriobójcze,
- V — działanie wirusobójcze,
- F — działanie grzybobójcze,
- Tbc — działanie prątkobójcze, w tym wobec prątków gruźlicy.