Sterylizacja niskotemperaturowa
Słownik kwalifikacji MED.12 - Wykonywanie dekontaminacji sprzętu i wyrobów medycznych
Sterylizacja niskotemperaturowa to metoda sterylizacji przeznaczona dla wyrobów medycznych wrażliwych na wysoką temperaturę i wilgoć. Stosuje się ją wtedy, gdy materiał nie może być bezpiecznie sterylizowany parą wodną w autoklawie.
Kiedy się ją stosuje?
Sterylizacja w niskiej temperaturze jest wykorzystywana do sprzętu wykonanego z materiałów termolabilnych, czyli takich, które mogą ulec odkształceniu, pęknięciu, utracie elastyczności albo zmianie właściwości pod wpływem wysokiej temperatury.
Przykładem jest polichlorek winylu, czyli PCV, z którego mogą być wykonane elementy resuscytatorów, np. worek zbiornika tlenu.
Przykładowe metody
Do metod sterylizacji niskotemperaturowej należą m.in.:
- sterylizacja tlenkiem etylenu,
- sterylizacja plazmą nadtlenku wodoru,
- sterylizacja formaldehydem w niskiej temperaturze,
- inne metody dopuszczone przez producenta wyrobu.
Najważniejsza zasada
O wyborze metody nie decyduje wyłącznie rodzaj sprzętu, ale przede wszystkim materiał wykonania oraz instrukcja producenta. Jeśli element jest wykonany z materiału wrażliwego na temperaturę, nie wolno go sterylizować parą wodną, nawet jeśli inne części tego samego urządzenia taką metodę tolerują.
Przykład egzaminacyjny
W resuscytatorze elementem wymagającym wyłącznie sterylizacji niskotemperaturowej może być worek zbiornika tlenu z PCV, ponieważ PCV jest materiałem wrażliwym na wysoką temperaturę.