Diagnoza terapeutyczna
Słownik kwalifikacji MED.13 - Świadczenie usług w zakresie terapii zajęciowej
Co to jest diagnoza terapeutyczna?
Diagnoza terapeutyczna to pierwszy i podstawowy etap planowania terapii zajęciowej. Polega na rozpoznaniu możliwości, ograniczeń, potrzeb i problemów pacjenta w codziennym funkcjonowaniu. Dopiero na jej podstawie terapeuta może dobrać cele, metody, formy zajęć oraz sposób oceny postępów.
Co obejmuje diagnoza terapeutyczna?
W terapii zajęciowej diagnoza może uwzględniać m.in.:
- poziom samodzielności pacjenta w czynnościach dnia codziennego,
- sprawność ruchową, poznawczą i emocjonalną,
- możliwości komunikacyjne,
- zainteresowania, nawyki i role społeczne,
- warunki środowiskowe pacjenta,
- potrzeby wynikające z choroby, urazu lub niepełnosprawności.
Dlaczego jest ważna?
Bez diagnozy terapeutycznej plan zajęć może być przypadkowy i niedostosowany do realnych potrzeb pacjenta. Na przykład u osoby po udarze mózgu terapeuta powinien najpierw ocenić niedowład, koordynację, pamięć, uwagę, mowę oraz poziom samodzielności. Dopiero potem można zdecydować, czy priorytetem będzie trening samoobsługi, ćwiczenie funkcji ręki, aktywizacja poznawcza czy adaptacja otoczenia.
W egzaminie
Jeśli pytanie dotyczy tego, co należy uwzględnić na początku planowania indywidualnej terapii zajęciowej, poprawną odpowiedzią jest zwykle diagnoza terapeutyczna. Czas zajęć, miejsce, metody i zainteresowania pacjenta są ważne, ale powinny wynikać z wcześniejszej diagnozy.