Przejdź do głównej treści

Makrama

Słownik kwalifikacji MED.13 - Świadczenie usług w zakresie terapii zajęciowej

Co to jest makrama?

Makrama to technika rękodzielnicza polegająca na tworzeniu wzorów przez wiązanie sznurków, nici lub muliny bez użycia igieł, szydełka czy krosna. Efekt powstaje dzięki różnym rodzajom węzłów, ich układowi, rytmowi i powtarzalności.

Materiały potrzebne do makramy

Podstawowe materiały to:
- sznurki bawełniane, jutowe, lniane lub syntetyczne,
- nici o odpowiedniej grubości,
- mulina do drobniejszych prac dekoracyjnych,
- koraliki jako element ozdobny.

Pomocniczo można użyć także nożyczek, miarki, patyka, obręczy lub drążka, na którym mocuje się pracę. Nie są to jednak materiały tworzące samą makramę, lecz narzędzia ułatwiające wykonanie zadania.

Zastosowanie w terapii zajęciowej

Makrama może być wykorzystywana jako forma aktywności manualnej i twórczej. Ćwiczy:
- sprawność dłoni i palców,
- koordynację wzrokowo-ruchową,
- koncentrację uwagi,
- planowanie kolejnych etapów pracy,
- cierpliwość i wytrwałość.

W terapii zajęciowej można dostosować poziom trudności do możliwości uczestnika: od prostych breloków i bransoletek po bardziej złożone kwietniki, makatki czy ozdoby ścienne.

Ważne rozróżnienie egzaminacyjne

W pytaniach o makramę poprawną odpowiedzią będą materiały związane z wiązaniem i dekorowaniem sznurków, np. sznurki, nici, mulina, koraliki. Klej, drut, bejca, papier, flamastry, kreda czy instrumenty muzyczne dotyczą innych technik i aktywności.