Syndrom Otella
Słownik kwalifikacji MED.13 - Świadczenie usług w zakresie terapii zajęciowej
Syndrom Otella to zaburzenie psychiczne polegające na występowaniu urojeń zazdrości. Pacjent jest przekonany, że partner lub partnerka go zdradza, mimo braku realnych dowodów. Przekonania te są sztywne, trudne do skorygowania i mogą prowadzić do konfliktów, kontroli, agresji lub zachowań ryzykownych.
Najważniejsze cechy
Osoba z syndromem Otella może:
- stale podejrzewać partnera o zdradę,
- kontrolować telefon, korespondencję, wyjścia i kontakty społeczne partnera,
- błędnie interpretować neutralne sytuacje jako „dowody zdrady”,
- reagować silnym napięciem, złością lub lękiem,
- nie przyjmować logicznych wyjaśnień.
Znaczenie w psychiatrii
Syndrom Otella może występować m.in. w przebiegu zaburzeń psychotycznych, uzależnienia od alkoholu, zaburzeń organicznych mózgu lub innych chorób psychicznych. Nie jest to zwykła zazdrość, lecz patologiczne przekonanie urojeniowe.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Syndrom Otella oznacza nieuzasadnioną, patologiczną zazdrość wobec partnera lub partnerki.
Nie oznacza:
- przekonania o deformacji twarzy,
- podawania się za znaną postać,
- przekonania, że inni kontrolują myśli pacjenta.
Rola terapeuty zajęciowego
Terapeuta zajęciowy nie diagnozuje syndromu Otella, ale powinien obserwować zachowanie pacjenta, dbać o bezpieczeństwo podczas zajęć i przekazywać niepokojące informacje zespołowi terapeutycznemu. W kontakcie z pacjentem ważne są spokój, unikanie konfrontacyjnego zaprzeczania urojeniom oraz kierowanie rozmowy na bezpieczne aktywności.