Terapia zajęciowa dzieci z ADHD
Słownik kwalifikacji MED.13 - Świadczenie usług w zakresie terapii zajęciowej
ADHD to zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. U dzieci może objawiać się trudnością w koncentracji, impulsywnością, nadruchliwością, szybkim zniechęcaniem się oraz problemami z kończeniem zadań. W terapii zajęciowej ważne jest takie planowanie aktywności, aby dziecko mogło działać, poruszać się i jednocześnie ćwiczyć kontrolę uwagi.
Jakie zajęcia są wskazane?
W programie terapii zajęciowej dla dzieci z ADHD szczególnie przydatne są:
- zajęcia ruchowe z elementami koncentracji, np. tory przeszkód z zasadami, zabawy rytmiczne, ćwiczenia równoważne,
- krótkie zadania manualne o jasnej strukturze,
- aktywności wymagające czekania na swoją kolej,
- ćwiczenia koordynacji wzrokowo-ruchowej,
- zadania z prostą instrukcją i szybkim efektem.
Ruch pomaga rozładować napięcie i nadmiar energii, a element koncentracji uczy skupienia, kontroli impulsów oraz wykonywania poleceń.
Czego unikać?
Mniej korzystne są długie, monotonne formy pracy, np. długie wykłady, wieloetapowe projekty bez wsparcia albo samodzielne ćwiczenia w ciszy przez długi czas. Takie aktywności mogą nasilać frustrację, rozproszenie i niepokój ruchowy.
Zasady pracy terapeutycznej
Terapeuta powinien:
- dzielić zadania na krótkie etapy,
- stosować jasne, konkretne polecenia,
- przeplatać aktywność ruchową zadaniami wyciszającymi,
- wzmacniać pozytywne zachowania,
- dostosowywać poziom trudności do możliwości dziecka.
Celem nie jest „unieruchomienie” dziecka, lecz nauczenie go lepszej samoregulacji, koncentracji i funkcjonowania w codziennych sytuacjach.