Aktywizacja ruchowa pacjenta
Słownik kwalifikacji MED.14 - Świadczenie usług medyczno-pielęgnacyjnych i opiekuńczych osobie chorej i niesamodzielnej
Aktywizacja ruchowa pacjenta to działania opiekuna, które pomagają choremu utrzymać lub poprawić sprawność fizyczną. Jej celem jest zapobieganie skutkom unieruchomienia, takim jak osłabienie mięśni, przykurcze, odleżyny, zaburzenia krążenia czy pogorszenie samodzielności.
Przykłady czynności aktywizujących ruchowo
Do działań wspierających aktywność ruchową należą m.in.:
- pomoc przy wstawaniu z łóżka,
- sadzanie pacjenta na brzegu łóżka,
- asekuracja podczas chodzenia,
- pomoc w przejściu na krzesło lub wózek,
- zachęcanie do wykonywania prostych ćwiczeń w łóżku,
- wspieranie pacjenta w samodzielnym wykonywaniu czynności dnia codziennego.
W pytaniu egzaminacyjnym prawidłową odpowiedzią jest pomoc przy wstawaniu z łóżka, ponieważ wymaga ona aktywnego udziału chorej i angażuje układ ruchu.
Czego nie mylić z aktywizacją ruchową?
Nie każda czynność pielęgnacyjna utrzymuje aktywność ruchową pacjenta. Na przykład:
- toaleta całego ciała w łóżku służy higienie,
- nacieranie i oklepywanie wspiera krążenie lub układ oddechowy,
- zmiana bielizny pościelowej dotyczy utrzymania czystości otoczenia.
Zasady bezpieczeństwa
Podczas aktywizacji należy ocenić stan pacjenta, zabezpieczyć go przed upadkiem, zapewnić stabilne obuwie lub skarpety antypoślizgowe oraz asekurować zgodnie z możliwościami chorego. Opiekun powinien motywować pacjenta, ale nie zmuszać go do wysiłku przekraczającego jego aktualne możliwości.