Hierarchia potrzeb w opiece
Słownik kwalifikacji MED.14 - Świadczenie usług medyczno-pielęgnacyjnych i opiekuńczych osobie chorej i niesamodzielnej
W opiece nad pacjentem opiekun powinien rozpoznawać, które potrzeby wymagają zaspokojenia w pierwszej kolejności. Pomocne jest myślenie według hierarchii potrzeb: najpierw zabezpiecza się potrzeby najpilniejsze, związane z życiem, zdrowiem i ochroną przed zagrożeniem.
Najważniejsze grupy potrzeb
W praktyce opiekuńczej wyróżnia się m.in.:
- potrzeby fizjologiczne: oddychanie, jedzenie, picie, wydalanie, sen, higiena,
- potrzebę bezpieczeństwa: ochrona przed urazem, upadkiem, lękiem, zagubieniem, przemocą i błędami w samoopiece,
- potrzeby społeczne: kontakt z innymi, przynależność, więzi,
- potrzeby psychiczne i emocjonalne: szacunek, poczucie wartości, akceptacja.
Jak ustalać priorytet?
Pierwszeństwo mają potrzeby, których niezaspokojenie może szybko doprowadzić do pogorszenia stanu zdrowia lub zagrożenia życia. Jeśli pacjent ma duszność, priorytetem będzie oddychanie. Jeżeli jednak oddychanie nie jest zaburzone, a pacjent z otępieniem jest zdezorientowany i niesamodzielny, kluczowe staje się bezpieczeństwo.
Przykład
Pacjentka z otępieniem może próbować sama wstać z łóżka, nie pamiętać, że ma osłabienie, i upaść. W takiej sytuacji opiekun powinien przede wszystkim zadbać o asekurację, nadzór i bezpieczne otoczenie.
Wniosek
Na egzaminie należy zwracać uwagę nie tylko na ogólną hierarchię potrzeb, ale też na opis sytuacji pacjenta. U osoby z otępieniem, wymagającej pomocy we wszystkich czynnościach dnia codziennego, szczególnie ważna jest potrzeba bezpieczeństwa.