Okres niemowlęcy
Słownik kwalifikacji MED.14 - Świadczenie usług medyczno-pielęgnacyjnych i opiekuńczych osobie chorej i niesamodzielnej
Okres niemowlęcy to etap rozwoju dziecka trwający od urodzenia do ukończenia 1. roku życia. Jest to czas bardzo intensywnych zmian w rozwoju fizycznym, psychicznym, ruchowym i społecznym.
Najważniejsze cechy okresu niemowlęcego
W tym okresie dziecko:
- szybko rośnie i zwiększa masę ciała,
- rozwija zmysły, szczególnie wzrok, słuch i dotyk,
- uczy się kontrolować pozycję głowy i tułowia,
- zaczyna chwytać przedmioty,
- rozwija koordynację wzrokowo-ruchową,
- nawiązuje kontakt emocjonalny z opiekunem,
- reaguje na głos, twarz i obecność bliskich osób.
Koordynacja wzrokowo-ruchowa
Koordynacja wzrokowo-ruchowa oznacza współdziałanie wzroku i ruchów ciała, zwłaszcza rąk. Niemowlę najpierw obserwuje przedmioty, potem próbuje po nie sięgać, chwytać je i manipulować nimi.
Przykłady rozwoju tej umiejętności:
- śledzenie wzrokiem poruszającego się przedmiotu,
- wyciąganie rąk do zabawki,
- chwytanie grzechotki,
- przekładanie przedmiotu z ręki do ręki,
- wkładanie przedmiotów do ust w celu poznawania ich.
Znaczenie w opiece
Opiekun powinien wspierać rozwój niemowlęcia przez bezpieczne zabawy, kontakt wzrokowy, mówienie do dziecka oraz podawanie odpowiednich do wieku zabawek. Ważna jest obserwacja, czy dziecko osiąga podstawowe umiejętności rozwojowe we właściwym czasie.
Zapamiętaj
Jeżeli pytanie dotyczy początku nauki koordynacji wzrokowo-ruchowej, prawidłową odpowiedzią jest okres niemowlęcy.