Pojenie pacjenta leżącego

Pojenie pacjenta leżącego to czynność opiekuńcza polegająca na bezpiecznym podaniu płynów osobie, która nie może samodzielnie usiąść, wstać lub zmienić pozycji. Dobór sprzętu zależy od stanu pacjenta, zaleceń lekarskich i ryzyka zakrztuszenia.

Najważniejsza zasada

Jeżeli pacjent musi leżeć płasko i nie wolno go obracać na bok ani sadzać, najlepszym sprzętem do podania napoju jest słomka. Umożliwia ona picie małymi łykami bez konieczności unoszenia głowy lub zmiany pozycji ciała.

Dlaczego słomka?

Słomka:
- pozwala podawać płyn powoli i kontrolowanie,
- nie wymaga przechylania kubka ani butelki nad twarzą pacjenta,
- zmniejsza ryzyko rozlania napoju,
- jest wygodna u pacjentów unieruchomionych, np. po urazach ortopedycznych.

Czego unikać?

U pacjenta leżącego płasko zwykle nie wybiera się:
- łyżki – podawanie jest powolne i mało praktyczne przy napojach,
- butelki – wymaga uniesienia głowy lub przechylenia pojemnika,
- pojniczka – sprawdza się częściej u pacjentów leżących z możliwością uniesienia głowy lub przyjęcia pozycji półwysokiej.

Bezpieczeństwo

Podczas pojenia należy obserwować pacjenta. Niepokojące objawy to kaszel, duszność, zmiana głosu, krztuszenie się lub wypływanie płynu z ust. W razie ich wystąpienia należy przerwać podawanie płynu i poinformować personel medyczny.