Potrzeba bezpieczeństwa u osoby z otępieniem
Słownik kwalifikacji MED.14 - Świadczenie usług medyczno-pielęgnacyjnych i opiekuńczych osobie chorej i niesamodzielnej
U osoby z otępieniem jednym z najważniejszych zadań opiekuna jest zapewnienie bezpieczeństwa. Chory może mieć zaburzenia pamięci, orientacji, oceny sytuacji i koncentracji, dlatego często nie przewiduje skutków swojego działania.
Dlaczego bezpieczeństwo jest priorytetem?
Osoba z otępieniem może:
- zapominać, gdzie się znajduje,
- próbować samodzielnie wstać mimo ryzyka upadku,
- nie rozpoznawać zagrożeń, np. mokrej podłogi, gorącej wody, ostrych przedmiotów,
- mieć trudności z wezwaniem pomocy,
- reagować lękiem, pobudzeniem lub agresją na niezrozumiałe sytuacje.
Dlatego w opiece nad pacjentem geriatrycznym z otępieniem opiekun powinien najpierw zadbać o warunki, które chronią chorego przed urazem, zagubieniem, zakrztuszeniem, upadkiem i dezorientacją.
Działania opiekuna
Do podstawowych działań należą:
- usunięcie przeszkód z otoczenia pacjenta,
- zapewnienie dobrego oświetlenia,
- stosowanie obuwia antypoślizgowego,
- asekuracja podczas chodzenia i zmiany pozycji,
- pozostawienie przedmiotów codziennego użytku w stałych miejscach,
- spokojne informowanie pacjenta o wykonywanych czynnościach,
- nadzór podczas jedzenia, toalety i przemieszczania się,
- zabezpieczenie łóżka zgodnie z procedurami oddziału.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli pacjent z otępieniem wymaga pomocy we wszystkich czynnościach dnia codziennego, opiekun w pierwszej kolejności zwraca uwagę na potrzebę bezpieczeństwa. Potrzeby społeczne, takie jak przynależność czy afiliacja, są ważne, ale nie mają pierwszeństwa przed ochroną życia i zdrowia pacjenta.