Pozycja wysoka z opuszczonymi kończynami dolnymi
Słownik kwalifikacji MED.14 - Świadczenie usług medyczno-pielęgnacyjnych i opiekuńczych osobie chorej i niesamodzielnej
Pozycja wysoka z opuszczonymi kończynami dolnymi polega na posadzeniu pacjenta wysoko, najczęściej na brzegu łóżka lub w łóżku z mocno uniesionym wezgłowiem, tak aby nogi były opuszczone w dół. Jest szczególnie korzystna u pacjenta z niewydolnością lewokomorową, zwłaszcza gdy występuje duszność i zastój krwi w krążeniu płucnym.
Dlaczego ta pozycja pomaga?
W niewydolności lewej komory serce nie pompuje skutecznie krwi do krążenia ogólnego. Krew zalega przed lewą komorą, czyli w krążeniu płucnym, co nasila duszność. Opuszczenie kończyn dolnych powoduje częściowe zaleganie krwi w naczyniach nóg, dzięki czemu zmniejsza się powrót żylny do serca i obciążenie krążenia płucnego.
Korzyści:
- ułatwia oddychanie,
- zmniejsza uczucie duszności,
- odciąża lewą komorę serca,
- ułatwia pracę przepony i mięśni oddechowych.
Zasady bezpieczeństwa
Pacjenta należy zabezpieczyć przed upadkiem, zapewnić podparcie pleców i stóp oraz obserwować jego stan. Trzeba kontrolować nasilenie duszności, zabarwienie skóry, poziom lęku, tętno i ogólne samopoczucie. Niepokojące objawy, takie jak sinica, silna duszność, pienista plwocina, ból w klatce piersiowej lub zaburzenia świadomości, wymagają pilnego zgłoszenia personelowi medycznemu.
Zapamiętaj
W pytaniach egzaminacyjnych przy niewydolności lewokomorowej najkorzystniejsza jest pozycja wysoka z opuszczonymi kończynami dolnymi, ponieważ zmniejsza obciążenie serca i ułatwia oddychanie.