Prawo pacjenta do informacji
Słownik kwalifikacji MED.14 - Świadczenie usług medyczno-pielęgnacyjnych i opiekuńczych osobie chorej i niesamodzielnej
Prawo pacjenta do informacji oznacza, że pacjent powinien wiedzieć, jakie działania będą wobec niego podejmowane, w jakim celu i czego może się spodziewać. W opiece medyczno-pielęgnacyjnej dotyczy to m.in. planowanych czynności pielęgnacyjnych, opiekuńczych i higienicznych.
O czym należy informować pacjenta?
Pacjent powinien otrzymać informacje dotyczące:
- rodzaju planowanej czynności, np. toaleta ciała, zmiana opatrunku, pomiar parametrów,
- celu wykonania czynności,
- sposobu jej przebiegu,
- możliwego dyskomfortu,
- potrzeby współpracy pacjenta,
- prawa do zadawania pytań i wyrażenia zgody.
Informacja powinna być przekazana jasno, spokojnie i zrozumiałym językiem, dostosowanym do wieku, stanu zdrowia i możliwości poznawczych pacjenta.
Dlaczego to ważne?
Informowanie pacjenta zwiększa jego poczucie bezpieczeństwa, zmniejsza lęk i ułatwia współpracę. Jest też elementem poszanowania godności, autonomii i prawa do decydowania o sobie.
Czego nie dotyczy ten obowiązek w pytaniu egzaminacyjnym?
Zakład opieki zdrowotnej nie ma obowiązku informowania pacjenta w tym kontekście o wewnętrznych procedurach organizacyjnych, takich jak:
- rodzaj dokumentacji prowadzonej w oddziale,
- zasady przechowywania leków,
- zasady dezynfekcji sprzętu.
W pytaniach egzaminacyjnych poprawna odpowiedź zwykle dotyczy informacji bezpośrednio związanych z pacjentem i wykonywanymi przy nim czynnościami.