Przygnębienie

Przygnębienie to obniżony stan emocjonalny, w którym pacjent może być smutny, apatyczny, małomówny, wycofany i mniej zainteresowany kontaktem z otoczeniem. Może pojawić się np. po otrzymaniu trudnej diagnozy, po badaniu, w czasie hospitalizacji lub w sytuacji zagrożenia zdrowia.

Typowe objawy przygnębienia

U pacjenta można zaobserwować:
- smutek i płaczliwość,
- małomówność, niechęć do rozmowy,
- apatię, brak energii,
- wycofanie z kontaktów,
- spowolnienie reakcji,
- obniżony nastrój po złej informacji o stanie zdrowia.

W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest kojarzenie opisu: smutna, apatyczna, małomówna z odpowiedzią: przygnębienie.

Czym różni się od innych stanów?

• Niepokój wiąże się głównie z lękiem, napięciem, obawą i pobudzeniem.
• Irytacja oznacza rozdrażnienie, zniecierpliwienie, łatwe denerwowanie się.
• Oburzenie to silna reakcja sprzeciwu lub gniewu na coś uznanego za niesprawiedliwe.
• Przygnębienie dominuje wtedy, gdy pacjent jest smutny, cichy, apatyczny i wycofany.

Postępowanie opiekuna medycznego

Opiekun powinien okazać pacjentowi empatię, mówić spokojnie, nie bagatelizować jego uczuć i umożliwić rozmowę, jeśli pacjent tego potrzebuje. Ważna jest obserwacja nastroju oraz przekazanie informacji pielęgniarce lub innemu członkowi zespołu terapeutycznego, szczególnie gdy przygnębienie się nasila, utrzymuje długo albo pacjent odmawia jedzenia, kontaktu lub współpracy.