Rodzaje wsparcia pacjenta
Słownik kwalifikacji MED.14 - Świadczenie usług medyczno-pielęgnacyjnych i opiekuńczych osobie chorej i niesamodzielnej
Wsparcie pacjenta polega na udzielaniu pomocy dostosowanej do jego aktualnych potrzeb: psychicznych, społecznych, informacyjnych lub praktycznych. W opiece nad osobą chorą i niesamodzielną ważne jest rozpoznanie, czego pacjent potrzebuje w pierwszej kolejności.
Wsparcie emocjonalne
To okazywanie zrozumienia, życzliwości, empatii i obecności. Jest potrzebne szczególnie wtedy, gdy pacjent jest przestraszony, zagubiony, samotny, płacze, martwi się o zdrowie lub czuje się opuszczony.
Przykłady:
- spokojna rozmowa z pacjentem,
- wysłuchanie obaw,
- okazanie zainteresowania,
- zapewnienie poczucia bezpieczeństwa,
- obecność przy pacjencie.
W pytaniu egzaminacyjnym 78-letnia pacjentka jest zagubiona, boi się o zdrowie i nie odwiedza jej rodzina. Najważniejsze jest więc wsparcie emocjonalne.
Wsparcie informacyjne
Polega na przekazywaniu informacji, wyjaśnień i wskazówek. Jest potrzebne, gdy pacjent nie rozumie procedur, zaleceń, planu dnia lub sposobu postępowania.
Przykłady:
- wyjaśnienie celu badania,
- poinformowanie o zasadach oddziału,
- przypomnienie zaleceń lekarskich.
Wsparcie instrumentalne
To praktyczna pomoc w wykonaniu czynności.
Przykłady:
- pomoc w myciu,
- karmieniu,
- przemieszczaniu się,
- ubraniu się.
Wsparcie materialne
Dotyczy pomocy rzeczowej lub finansowej.
Przykłady:
- zapewnienie środków higienicznych,
- odzieży,
- sprzętu pomocniczego.
Jak rozpoznać właściwy rodzaj wsparcia?
Należy zwracać uwagę na opis sytuacji. Jeśli dominują emocje: lęk, samotność, smutek, zagubienie — wybiera się wsparcie emocjonalne. Jeśli problemem jest brak wiedzy — informacyjne. Jeśli pacjent nie radzi sobie z czynnością — instrumentalne.