Zmiana pozycji pacjenta w łóżku
Słownik kwalifikacji MED.14 - Świadczenie usług medyczno-pielęgnacyjnych i opiekuńczych osobie chorej i niesamodzielnej
Zmiana pozycji pacjenta leżącego jest jedną z podstawowych czynności zapobiegających odleżynom, przykurczom, zastojom żylnym i powikłaniom oddechowym. U osób długotrwale unieruchomionych ucisk na skórę i tkanki powoduje niedokrwienie, dlatego pozycję należy zmieniać regularnie.
Najważniejsza zasada
W profilaktyce odleżyn pacjentowi leżącemu zmienia się pozycję zwykle co 2 godziny, o ile stan chorego i zalecenia personelu medycznego nie wskazują inaczej. Zmiana co 4 godziny jest mniej skuteczna i może być niewystarczająca u pacjentów z wysokim ryzykiem, np. otyłych, wyniszczonych, z zaburzeniami czucia lub nietrzymaniem moczu.
Przykładowe pozycje
- ułożenie na plecach,
- ułożenie na prawym i lewym boku,
- pozycja półwysoka,
- pozycja z odciążeniem pięt,
- pozycje z użyciem wałków, klinów i poduszek.
Udogodnienia przeciwodleżynowe
Do odciążania miejsc narażonych na ucisk stosuje się m.in. materac przeciwodleżynowy, poduszki, wałki, kliny, krążki pod pięty oraz podkład ślizgowy ułatwiający bezpieczne przesuwanie chorego. Udogodnienia nie zastępują zmiany pozycji, ale ją uzupełniają.
Bezpieczeństwo opiekuna i pacjenta
Przed zmianą pozycji należy zabezpieczyć łóżko, poinformować pacjenta o czynności, zadbać o intymność i ocenić możliwości współpracy chorego. U pacjenta o dużej masie ciała czynność powinna być wykonywana zespołowo lub z użyciem sprzętu pomocniczego, aby uniknąć urazu pacjenta i przeciążenia kręgosłupa opiekuna.