Akomodacja oka

Akomodacja oka to zdolność narządu wzroku do ostrego widzenia przedmiotów znajdujących się w różnych odległościach. Dzięki akomodacji oko może „przełączać się” między patrzeniem w dal i z bliska.

Gdzie zachodzi akomodacja?

Akomodacja jest związana przede wszystkim z:
- soczewką – zmienia swoją krzywiznę, a więc także moc optyczną,
- ciałem rzęskowym – zawiera mięsień rzęskowy, który steruje napięciem więzadełek soczewki.

Dlatego w pytaniach egzaminacyjnych poprawna odpowiedź brzmi: akomodacja występuje w soczewce i ciele rzęskowym.

Mechanizm akomodacji do bliży

Podczas patrzenia na bliski przedmiot:
- mięsień rzęskowy kurczy się,
- więzadełka soczewki rozluźniają się,
- soczewka staje się bardziej wypukła,
- wzrasta jej moc łamiąca.

Dzięki temu promienie świetlne z bliskiego obiektu są prawidłowo skupiane na siatkówce.

Mechanizm widzenia dali

Podczas patrzenia w dal:
- mięsień rzęskowy rozluźnia się,
- więzadełka soczewki napinają się,
- soczewka spłaszcza się,
- zmniejsza się jej moc optyczna.

Znaczenie w optyce okularowej

Akomodacja ma duże znaczenie przy badaniu wzroku i doborze pomocy wzrokowych. Z wiekiem elastyczność soczewki maleje, co prowadzi do prezbiopii, czyli starczowzroczności. Objawia się ona trudnością w ostrym widzeniu z bliska i często wymaga zastosowania okularów do czytania lub soczewek progresywnych.

Najważniejsze do zapamiętania

Akomodacja nie zachodzi w rogówce, siatkówce, naczyniówce ani twardówce. Kluczowe struktury to soczewka oraz ciało rzęskowe.