Emaliowanie wyrobów jubilerskich
Słownik kwalifikacji MEP.05 - Wykonywanie i naprawa wyrobów złotniczych i jubilerskich
Emaliowanie to technika zdobienia wyrobów jubilerskich polegająca na nanoszeniu na metal sproszkowanej emalii, czyli szkliwa, a następnie jej wypalaniu w wysokiej temperaturze. Podczas wypalania emalia stapia się i trwale łączy z powierzchnią metalu.
Znaczenie temperatury topnienia metalu
Przy emaliowaniu bardzo ważne jest dobranie temperatury wypału do rodzaju metalu. Emalia musi się stopić, ale metal nie może ulec nadtopieniu, deformacji ani utracie kształtu. Dlatego metale o niższej temperaturze topnienia są trudniejsze w emaliowaniu.
Szczególnie problematyczne może być srebro, ponieważ ma stosunkowo niską temperaturę topnienia w porównaniu z wieloma innymi metalami używanymi w jubilerstwie. Temperatura wypalania emalii może być bliska zakresowi, w którym srebro lub jego stopy zaczynają mięknąć albo tracić stabilność wymiarową.
Na co trzeba uważać?
Podczas emaliowania należy kontrolować:
- temperaturę pieca,
- czas wypału,
- grubość i skład stopu metalu,
- czystość powierzchni,
- rozszerzalność cieplną emalii i metalu.
Zbyt wysoka temperatura może spowodować odkształcenie wyrobu, przebarwienia, pękanie emalii lub jej słabą przyczepność.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli pytanie wskazuje, że trudność emaliowania wynika z niskiej temperatury topnienia metalu, wśród podanych odpowiedzi najczęściej należy wskazać srebro.