Kołnierz wszywany do stójki
Słownik kwalifikacji MOD.03 - Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych
Kołnierz wszywany do stójki to kołnierz składający się z dwóch głównych części: właściwego kołnierza oraz stójki, czyli elementu przylegającego do szyi. Stójka stanowi połączenie między podkrojem szyi a kołnierzem. Tego typu rozwiązanie występuje często w koszulach, bluzkach i sukienkach koszulowych.
Cechy konstrukcyjne
W konstrukcji najczęściej opracowuje się ½ kołnierza, ponieważ element jest symetryczny względem środka tyłu. Forma po rozłożeniu lub skrojeniu z tkaniny daje pełny kołnierz.
Typowe oznaczenia i linie na rysunku konstrukcyjnym:
- linia środka tyłu – miejsce złożenia formy lub oś symetrii,
- linia wszycia kołnierza do stójki – dolna krawędź kołnierza,
- linia zewnętrzna kołnierza – obrys widocznej części kołnierza,
- koniec kołnierza – część dochodząca do przodu odzieży,
- punkty kontrolne – ułatwiają prawidłowe połączenie kołnierza ze stójką.
Jak rozpoznać poprawną konstrukcję?
Poprawny rysunek ½ kołnierza wszywanego do stójki powinien mieć kształt odpowiadający jednej połowie kołnierza oraz wyraźnie zaznaczoną krawędź, którą kołnierz będzie połączony ze stójką. Nie należy mylić go z samą stójką ani z kołnierzem wykładanym bez stójki.
Znaczenie w egzaminie
W zadaniach egzaminacyjnych trzeba umieć odróżnić rysunek kołnierza od rysunku stójki, podkroju szyi lub innych elementów konstrukcyjnych. Kluczowe jest rozpoznanie, czy forma przedstawia połowę właściwego kołnierza, a nie cały układ kołnierza ze stójką.