Kurtka parka
Słownik kwalifikacji MOD.03 - Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych
Parka to rodzaj odzieży wierzchniej o kroju sportowo-użytkowym, zwykle sięgającej do bioder lub połowy uda. W zadaniach egzaminacyjnych rozpoznaje się ją po charakterystycznych elementach konstrukcyjnych, a nie po samym kolorze czy dekoracji.
Cechy charakterystyczne parki
- kaptur – często duży, czasem z odpinanym obszyciem,
- wydłużony fason – dłuższy niż typowa kurtka krótka,
- ściągacz lub troczek w talii – pozwala dopasować obwód,
- duże kieszenie naszywane – najczęściej z patkami,
- zapięcie z przodu – na zamek błyskawiczny, guziki, napy lub listwę kryjącą,
- krój funkcjonalny, stosowany w odzieży casualowej i ochronnej przed chłodem.
Jak odróżnić parkę od innych kurtek?
Parka nie jest tym samym co budrysówka, która ma charakterystyczne kołki i pętelki jako zapięcie. Różni się też od kurtki pikowanej, w której najważniejszą cechą są przeszycia tworzące komory ocieplające. Od anoraka odróżnia ją zwykle pełne zapięcie z przodu i bardziej klasyczny układ kieszeni.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli na rysunku widać kurtkę z kapturem, długością do połowy uda, troczkiem w talii oraz dużymi kieszeniami z patkami, najczęściej jest to parka.