Norma zużycia materiału
Słownik kwalifikacji MOD.03 - Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych
Norma zużycia materiału określa ilość tkaniny lub dzianiny potrzebną do wykonania wyrobu odzieżowego. W praktyce najczęściej podaje się ją w metrach bieżących, z uwzględnieniem szerokości materiału.
Co wpływa na normę zużycia?
Przy obliczaniu zapotrzebowania na materiał bierze się pod uwagę przede wszystkim:
- szerokość materiału – im szerszy materiał, tym łatwiej rozmieścić elementy wykroju i zmniejszyć zużycie,
- fason wyrobu – krój prosty zużywa zwykle mniej materiału niż fason z kloszem, fałdami, kołnierzem czy wieloma elementami,
- wzór materiału – krata, pasy, raport wzoru lub kierunek włosa mogą wymagać większych zapasów na dopasowanie,
- długości elementów odzieży – np. długość spódnicy, długość żakietu, długość rękawa,
- dodatki technologiczne – zapasy na szwy, podwinięcia, obręby, ewentualne kurczenie materiału.
Przykład: żakiet i spódnica
Dla kompletu damskiego składającego się z żakietu i spódnicy szczególnie ważne są długości głównych części wyrobu:
- długość spódnicy,
- długość żakietu,
- długość rękawa.
To one bezpośrednio wpływają na długość układu szablonów na materiale. Obwód klatki piersiowej czy bioder jest istotny przy ustalaniu rozmiaru i konstrukcji form, ale w tym pytaniu egzaminacyjnym chodzi o parametry, które bezpośrednio zwiększają lub zmniejszają długość zużytego materiału.
Ważne na egzaminie
Jeżeli pytanie dotyczy obliczania zużycia materiału na żakiet i spódnicę, a w treści wymieniono już szerokość, wzór materiału oraz fason, należy wskazać długość spódnicy, długość żakietu i długość rękawa.